"พ่อขา" เสียงของเด็กหญิงเพตราวัยสองขวบย่างสามขวบดังมาก่อนตัว เพราะหนูน้อยกำลังไม่พอใจที่พ่อแอบกอดแม่ ตุลย์ กลอกตาไปมาพร้อมกับทำหน้าเพลีย เพราะทุกครั้งที่เขาหวานซึ้งกับเมียสุดที่รักเจ้าแสบน้อยเฟรย่าก็โผล่มาขัดจังหวะเวลาแห่งความสุขทุกที
"พ่อขาจะทำน้องให้เฟรย่าไงครับ เฟรย่าไม่อยากได้น้องเหรอครับ เฟรย่าจะได้ไม่เหงาไง" คนเจ้าเล่ห์ที่อยากจะทำรักกับเมียเต็มทนพยายามหว่านล้อมลูกสาวที่รักแม่มาก ห่วงแม่มาก ตั้งแต่รู้ความก็จะคอยกีดกันพ่อจากแม่ตลอด ถึงจะให้แยกห้องนอนตั้งแต่อายุหกเดือนแต่พอเดินได้เฟรย่าก็จะมาเคาะประตูตีหน้าเศร้า ทำเสียงสั่นสะอื้น บีบน้ำตา ขอนอนกับแม่ตลอด และจะนอนตรงกลางเพื่อไม่ให้พ่อกอดแม่ แต่ให้พ่อกอดตัวเองได้
"เฟรย่าไม่อยากได้น้องค่ะ เฟรย่าไม่เหงา" เจ้าแสบน้อยขยับปากส่งเสียงเจื้อยแจ้วปฏิเสธคนเป็นพ่อทันที ทั้งที่ความจริงก็อยากมีน้องเหมือนพี่พาฝัน พี่มาวิน ที่พึ่งมีน้องอยู่ในท้องของแม
