“ไม่มีอะไรหรอก ใจสู้หน่อยสิเซลีน” เซลีนยืนอยู่หน้าประตูไม้สักบานใหญ่ ของบ้านไม้สักเรือนไทยริมน้ำ จังหวัดนนทบุรี สูดลมหายใจเข้าลึกเรียกกำลังใจให้ตัวเอง
“มาพบใครคะ” หญิงวัยกลางคนเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ ด้วยรับใช้คุณๆ มาตั้งแต่เขมกรเดินเตาะแตะจึงรู้ดีว่าบ้านหลังนี้ไม่ต้อนรับแหม่มผมทอง พลันให้คิดไปหรือจะเป็นคนที่เขมกรรักจนยอมขัดใจคนเป็นยาย เป็นที่มาของเสียงทะเลากันใหญ่โตวันนั้น
“สวัสดีค่ะ มาพบคุณขวัญดาวค่ะ” เซลีนทักทายตามอาวุโส
“คุณขวัญดาว? สักครู่นะคะ ดิฉันขอไปเรียนคุณขวัญดาวก่อน”
“ค่ะ” คล้อยหลังแม่บ้าน รถยุโรปคันหรูก็แล่นมาหยุดที่หน้าประตู เซลีนต้องถอยหลังไปสองก้าวด้วยความตกใจ เพราะรถคันนี้คล้ายจะพุ่งชนเธอ
“ก็นึกว่าใครมาด่อมๆ มองๆ บ้านคุณยาย” กระจกรถเลื่อนลง พร้อมเสียงคนที่ขับรถคันนี้ ใบหน้าเหยียดหยันเช่นเดียวกับน้ำเสียง
“คุณลูกจันทร์” เซลีนมองหญิงสาวภายในรถก็จดจำได้เป็นอย่างดี
“ไม่ร
