"พาฝังขอโทษนะคะคุงแม่ พาฝังทำให้คุงแม่ย้องไห้" พาฝันใช้กระดาษทิชชูค่อยๆ ซับคราบน้ำตาออกจากใบหน้าของคนเป็นแม่อย่างเบามือ โดยมีปุณณ์โอบไหล่มนไว้มองการกระทำของลูกสาวตัวน้อยอย่างเอ็นดู
"พาฝันไม่ต้องขอโทษแม่แล้วนะคะ แค่พาฝันเข้าใจ แม่ก็พอใจ แล้วก็ดีใจมากแล้ว แม่รักพาฝันนะ" จมูกโด่งสวยฝังลงไปบนแก้มนุ่มนิ่มของลูกสาวทั้งสองข้างแล้วจูบประพรมไปทั่วทั้งใบหน้าจิ้มลิ้มด้วยความรักใคร่เอ็นดู
"พาฝังก็ยักคุงแม่ ยักที่ฉุดเยยค่ะ" ริมฝีปากบางเล็กประทับลงไปบนริมฝีปากอิ่มของคนเป็นแม่ ก่อนจะกอดรัดลำคอละหงซบใบหน้าลงไปกับบ่ามน
"แบบนี้ก็พร้อมเป็นพี่สาวแล้วใช่ไหมคะ" ชะเอมเอ่ยขึ้น
"ยังค่ะ" พาฝันผละกอดก่อนจะตอบคนเป็นย่าแล้วซบหน้าลงบนอกของคนเป็นแม่
"อ้าว" ทุกคนถึงกับร้องออกมาพร้อมกัน
"ตอนนี้พาฝันยังไม่พร้อมก็ไม่เป็นไรนะคะ แม่เข้าใจ แม่จะใช้ความรักของแม่ทำให้พาฝันเห็นว่าแม่ไม่มีทางรักพาฝันน้อยลงเลย แต่แม่ก็เชื่อนะ
