“อยากเจ็บแทนเธอ”

มีดโกนหนวดใบมีดบางวาววับถูกยกขึ้นจ่อแนบข้างลำคอของคาริสาทันที ใบมีดเย็นเฉียบสัมผัสผิวหนังจนเกิดรอยแดงจางๆ ทันทีที่เขากดเบาๆ เพื่อขู่ “อย่าเข้ามา!” เสียงเกริงพลแหบพร่าดังจากด้านหลังศีรษะเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวพ่นใส่ท้ายทอยจนขนลุกซู่ เขาดึงตัวคาริสาให้ถอยหลังชิดกำแพง มือที่รัดคอยังคงบีบแน่นจนใบหน้าเธอแดงก่ำ หายใจหอบถี่ๆ ตาแดงรื้นด้วยน้ำตาและความหวาดกลัวสุดขีด เลือดเม็ดเล็กๆ เริ่มซึมออกจากรอยบาดตื้นที่ข้างคอ ไหลหยดลงเป็นเส้นบางๆ ตามผิวขาวซีด “ถ้าเข้ามา กูกรีดคอมันจริงๆด้วย” เดย์ที่ยืนอยู่หน้าประตูยกมือทั้งสองข้างขึ้นสูงทันที ฝ่ามือหันออกเพื่อแสดงว่าไม่มีอาวุธและไม่มีเจตนาจะบุกเข้าไป สายตาเขาจับจ้องใบมีดโกนที่แนบคอคาริสาไม่กะพริบ “ใจเย็นๆ ก่อน… เราคุยกันดีๆ ได้” เสียงเดย์ต่ำ นิ่ง แต่แฝงความตึงเครียดสุดขีด “อย่าทำอะไรที่แก้ไม่ได้เลย” เกริงพลหรี่ตามองเดย์ช้าๆ รอยยิ้มบิดเบี้ยวค่อยๆ ผุดขึ้นที่