“จูบแรกกลางบ้าน💋”

จังหวัดลำปาง… เสียงลมหายใจของเดย์ดังลอดออกมาพร้อมคำพูดติดหงุดหงิดเล็กน้อย “ก็ดี… แต่น้องมึงดื้อชิบหาย” ปลายสายมีเสียงหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะตามมาด้วยน้ำเสียงจริงจังของคิริว “กูฝากดูแลน้องกูด้วย ทางนี้แม่กูยืนยันแล้ว… ถ้าเมื่อไรที่แม่เจอมึงกับคาริสา แม่จะลากคาริสากลับมาแต่งงานทันที” เดย์เงียบฟัง สีหน้าเริ่มนิ่งขึ้น ก่อนจะนึกถึงใบหน้าของคาริสา ที่เหมือนเด็กที่ไร้พิษภัย แต่ในสายตาเขากลับเห็นเธอเป็น “ภาระที่ห้ามผิดพลาด” เสียงของคิริวดังต่อ “เพราะฉะนั้น… มึงต้องดูแลคาริสาให้ดี โทรศัพท์กับบัตรเครดิตที่เป็นชื่อคาริสา ห้ามใช้เด็ดขาด เดี๋ยวกูจะส่งบัตรในชื่อกูไปให้ ใช้แค่นั้นพอ ส่วนเรื่องเรียน… กูคงต้องให้ริสาดรอปไว้ก่อน” เดย์ถอนหายใจยาว “อืม… มึงไม่ต้องห่วง” สิ้นเสียงนั้น สายก็ตัดไป เหลือเพียงความเงียบกับลมเย็นที่พัดผ่าน เดย์ยังคงถือโทรศัพท์ไว้ในมือ พลางเหลือบมองออกไปทางหน้าต่างอย่างเหม