“เห็นกับตา”

หลังจากเดย์เห็นเหตุการณ์ในสวน ตั้งแต่แรงตบจนถึงสีหน้าที่คาริสาพยายามกลั้นน้ำตา ทันทีที่เธอถูกเกริงพลลากกลับเข้าไป เขาก็รีบพุ่งตัวไปหาคิริวทันที หัวใจเขายังเต้นแรงด้วยความโกรธ แต่ก็ต้องบังคับตัวเองให้เดินนิ่ง ๆ เพื่อไม่ให้ใครสงสัย เมื่อกลับเข้ามาในงาน เสียงไมค์จากบนเวทีก็ดังขึ้นพอดี เป็นช่วงประกาศรายชื่อผู้บริจาคเงิน ทำให้บรรยากาศทั้งฮอลล์เงียบและจริงจังจนเดย์ไม่สามารถเข้าไปพูดกับคิริวได้แม้แต่นิดเดียว เขาได้แต่ยืนรออย่างอึดอัด หาจังหวะไม่ได้เลย สายตาของเดย์จึงกวาดหาเธอโดยอัตโนมัติ และเขาก็เห็นคาริสาทันที เธอนั่งอยู่ที่โต๊ะด้านหน้า ข้างเกริงพล ดวงตาที่ดูเศร้าและเหนื่อยล้าหันมามองเขาก่อน สีตานั้นชัดเจนจนเดย์รู้ว่าเธอกำลังร้องขอความช่วยเหลืออยู่ในที แม้ริมฝีปากจะยังคงยิ้มสุภาพให้คนรอบข้างก็ตาม เพราะคาริสามองเดย์นานเกินไป เกริงพลที่อยู่ข้าง ๆ ก็หันมามองตามสายตา เขาเลื่อนคิ้วขึ้นเล็กน