บทที่ 97

1718 Words

"น้ำ" กลับมาที่ห้องพักฟื้นเดิมก็เห็นน้ำแข็งนั่งรออยู่ในห้องนี้ "ผมไปตามหาคุณที่บ้านมา" "ฉันแค่หิวข้าวเลยไปหาอะไรทาน" ตอนที่พูดเธอไม่สนใจมองหน้าคู่สนทนาเลยด้วยซ้ำ "ดีแล้วล่ะ ทานแล้วใช่ไหม" "เดี๋ยวคุณหมอจะให้คนพาคุณไปเช็คสมองอีกรอบ เปลี่ยนชุดโรงพยาบาลด้วย" "ครับ" ได้ยินคำสั่งจากเธอเขาก็รีบเดินไปหยิบชุดที่พับอยู่บนเตียง แม่และน้องกำลังจะเข้ามาช่วยซันเดย์เลยห้ามไม่ให้มาช่วย หลังจากตรวจเช็คทุกอย่างอีกรอบจนแน่ใจแล้วว่ามันต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูความจำส่วนนี้ คุณหมอเลยอยากให้คนไข้กลับไปใช้ชีวิตเหมือนที่เคยใช้ชีวิตมา มันอาจจะเป็นผลดีต่อการฟื้นฟูมากกว่าให้มานอนจับเจ่าอยู่ที่โรงพยาบาล "ผมจะให้คนขับรถกลับไปส่งแม่กับน้องที่บ้านนะครับ" เขาจะกลับไปอยู่คอนโดกับเธอเหมือนที่เคยอยู่ร่วมกันมา ส่วนน้องก็ต้องกลับไปเรียนต่อ ถึงแม้คนเป็นแม่จะอยากอยู่ดูแลลูกตอนที่ไม่สบาย แต่คิดว่าปล่อยให้พวกเขาได้ดูแลกันไปดี

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD