หลังจากที่ออกมาจากบ้านของรสริน เตชินท์ก็เดินทอดน่องไปตามถนนยามค่ำคืนเพียงลำพัง ความมืดมิดโอบล้อมรอบตัวเขา ความเงียบสงัดทำให้ความคิดต่างๆ ในหัวตีกันวุ่นวาย เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก หวังจะให้ใครสักคนรับสาย
ไม่นานนัก รถยนต์สีขาวคันหรูก็เคลื่อนเข้ามาจอดชิดขอบทางใกล้ๆ เตชินท์ชะงักฝีเท้า หันไปมองรถคันนั้นอย่างคุ้นเคย จำได้ว่าเป็นรถของกันต์ธีร์ เขาจึงเปิดประตูและเข้าไปนั่งข้างใน
"มาเดินอยู่ข้างถนนตอนกลางคืนแบบนี้ ถูกไล่ออกจากบ้านรึไง" กันต์ธีร์ทักด้วยน้ำเสียงติดตลกเล็กน้อย
"เรื่องมันยาวน่ะ ไปดื่มด้วยกันสักหน่อยไหม วันนี้ฉันรู้สึกเหนื่อย" เตชินท์ตอบเสียงแผ่ว
"อ๋อ จะหาเพื่อนดื่มนี่เอง" กันต์ธีร์ยิ้มบางๆ เข้าใจความรู้สึกของเพื่อน
ว่าแล้วกันต์ธีร์ก็ออกรถ มุ่งหน้าไปยังบาร์หรูที่เป็นที่นิยมในย่านนั้น
ภายในบาร์หรูแห่งนั้น บรรยากาศเงียบสงบผิดกับสถานบันเทิงทั่วไป แสงไฟสีส้มนวลสลัวส่องต้องเฟอร์น
