เตชินท์เอ่ยลาท่านขุนเดชด้วยความสุภาพ "งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับคุณปู่ พอดีผมต้องแวะไปที่โรงบ่มต่อ"
"อืม ไปดีมาดี" ท่านขุนเดชพยักหน้าอนุญาต
เตชินท์และอินทิราเดินไปยังรถยนต์หรูที่จอดรออยู่ ทั้งสองขึ้นรถและขับเคลื่อนไปตามถนนลาดยาง
กันต์ธีร์ขับรถหรูสีขาวออกจากโรงบ่มไวน์ มุ่งหน้าสู่จุดหมาย เขาเป็นบุตรชายของคุณศิวกรซึ่งเป็นหุ้นส่วนกับบริษัทวินเทจ ไวเนอรี่ของท่านขุนเดช โดยคุณศิวกรถือหุ้นอยู่ครึ่งหนึ่งของบริษัท ทำให้กันต์ธีร์ได้รับมอบหมายให้มาเป็นผู้บริหารที่นี่
ในขณะเดียวกัน เตชินท์และอินทิราก็ขับรถยนต์หรูสีเข้มออกจากบ้านพักของท่านขุนเดช โดยมีจุดหมายปลายทางคือ วินเทจ ไวเนอรี่
รถยนต์สีขาวสว่างตาที่ขับเคลื่อนโดยกันต์ธีร์ แล่นสวนกับรถสีเข้มของเตชินท์บนถนนแคบๆ ท่ามกลางทิวทัศน์ของไร่องุ่นเขียวขจี รถทั้งสองคันเคลื่อนผ่านกันไปอย่างรวดเร็ว ราวกับคนแปลกหน้าบนท้องถนน
เช่นเดียวกับเตชินท์ ผู้ซึ่งจดจ่อ
