กันต์ธีร์ไม่ได้เอ่ยคำใดเมื่อมาถึงไร่องุ่นชมดาว เขาเปิดประตูรถแล้วก้าวลงไปอย่างเงียบๆ พิมพ์มาดารีบเปิดประตูลงจากรถอีกฝั่ง แล้วเดินตามหลังเขาไปติดๆ โดยรักษาระยะห่างที่เหมาะสม
กันต์ธีร์เดินนำไปตามทางเดินเล็กๆ ที่ทอดยาวเข้าไปในไร่องุ่น แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลงบนใบองุ่นสีเขียวเข้มที่เรียงรายเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบ พวงองุ่นบางส่วนเริ่มออกผลเล็กๆ
พิมพ์มาดามองตามแผ่นหลังกว้างของเจ้านายอย่างเงียบๆ เธอสังเกตว่าเขามีท่าทีครุ่นคิดบางอย่าง
"ผมไม่ได้เข้ามาที่ไร่นี้นานเลยหลังจากที่เตชินท์ไปอังกฤษ ที่นี่เป็นพื้นที่ของเค้า เป็นกรรมสิทธิ์ที่อยู่ในมือเค้า ผมไม่อยากล้ำเส้น" กันต์ธีร์เอ่ยเสียงเรียบ ดวงตาคมกริบมองทอดไปยังผืนองุ่นกว้างสุดสายตา ใบหน้าของเขาดูนิ่งเฉย ไร้ซึ่งร่องรอยของความรู้สึกใดๆ
คำพูดของกันต์ธีร์บ่งบอกถึงความเคารพในสิทธิ์และความเป็นส่วนตัวของเตชินท์ที่มีต่อไร่องุ่นแห่งนี้ แม้ว่าทั้งสองคนอาจจะม
