ริมปากที่ยังจูบอย่างรุนแรง ลิ้นร้อนที่ดุนดันเข้ามาฉกชิมลิ้นหวาน กลิ่นไวน์อ่อน ๆ คละเคล้าไปกับน้ำลายกันและกัน ทำให้สติฉันเริ่มพร่ามัวเหมือนถูกบังคับให้ต้องจำยอมต่อแรงกามรมณ์ของเขาที่เป็นคนจุดมันขึ้นมา
คุณภาคินเริ่มละความรุนแรงลงเมื่อเห็นฉันมือไม้อ่อนระทวย จากที่ทุบตีอกเขาแรงก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นกำปกเสื้อเขาไว้ ก่อนจะผละจูบนี้ออกไปแต่ปลายจมูกเขายังชิดกัน ลมหายใจฉันกับเขารดรินผ่าว
‘สมองบอกโกรธมากนะ แต่ร่างกายกลับไม่ต่อต้านแถมอยากเข้าร่วม’
“บอกมาสิ...ว่ามันเคยทำแบบนี้กับเธอไหม!”
“อื้อ...หยุดนะ...” ฉันครางครวญประท้วงเขาเสียงสั่น
“บอกมา!” คุณภาคินยังคงเค้นถามฉัน พลางก้มมาซุกใบหน้าลงกับลำคอระหงส์ขาวเย้ายวนของฉัน ประทับร่องรอยอารยธรรมซ้ำลงรอยเดิมที่จางจนเกือบหาย “มันเคยแตะต้องตรงไหนของเธออีก...บอกมาให้หมดมินนี่...” มือหนาเลื่อนลงมาลูบไล้ไปตามหน้าขานวลเนียนเพราะใส่เดรสเหนือเขามันจึงเลิกขึ้
