“ต่อไปเราควรเปิดใจคุยกัน และร่วมมือกัน เพราะไม่ว่าจะเป็นเรื่องของดาริกา การตายของพ่อน้องอาย และที่ดินแปลงนั้น ทุกอย่างล้วนเกี่ยวข้องกัน”
“คุณจะไม่มีอะไรปิดบังฉันอีกใช่ไหม”
เธอเอ่ยถามด้วยท่าทางไม่แน่ใจ
“ไม่แน่นอน”
เขาเอ่ยให้สัญญาอย่างหนักแน่น
“งั้นก็โอเค”
อารญารับข้อตกลง จากนั้นเธอก็ลงมือทำอาหารง่ายๆ ให้เขา นั่นก็คือไข่เจียวใส่หัวหอมใหญ่และหมูสับ โปะข้าวสวยร้อนๆ ที่เพิ่งกดปุ่มอุ่น แล้วนำไปเสิร์ฟคนที่นั่งรอ
“ขอบคุณครับ”
ธีรเดชเอ่ยอย่างนุ่มนวล แล้วก้มหน้าก้มตากินข้าวด้วยท่าทางหิวจัด ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าดึกดื่นขนาดนี้ทำไมเขาต้องถ่อมาขอกินข้าวถึงบ้านเธอ แทนที่จะกินที่บ้านตัวเอง
อารญาตื่นมาด้วยสภาพโทรมๆ หน้าตาอิดโรย เพราะเมื่อคืนปวดหัวจนนอนไม่หลับ และมีอาการตาพร่าร่วมด้วย เธอรู้ดีว่าอาการปวดหัวที่เริ่มถี่ขึ้น คือสัญญาณอันตราย ที่เป็นตัวเร่งให้เธอต้องตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง ก่อน
