คนตัวโตเอ่ยหน้าตาย ขาดคำก็สาวเท้ามาโอบไหล่ของเธอที่กำลังอุ้มลูกอยู่ แล้วรั้งเข้าไปในห้องนอนที่ซ่อนอยู่ภายในด้วยกัน โดยไม่สนท่าทีแข็งขืน
“ทำไมถึงได้ชอบบังคับนัก”
เธอเผลอทำหน้างอ น่าเอ็นดูจนเขาแทบอดใจไม่ไหว
“ก็เราชอบดื้อกับพี่นี่เด็กดื้อ”
ธีรเดชว่าพลางลดสายตาคมลง จนเธอเผลอมองตาม แล้วก็ต้องสะดุ้งเฮือก หน้าแดงเถือก ลนลานดึงเสื้อลง เพราะลูกเลิกเสื้อของเธอขึ้น แล้วมุดหน้าเข้าหาอกอิ่ม
“เอานมให้ลูกกินเถอะ พี่คุยงานเสร็จแล้วจะเข้ามาหา”
“ให้ฉันพาลูกกลับก่อนไม่ดีเหรอคะ”
“เชื่อใจกันหน่อยได้ไหมเด็กดื้อ มนธิราเขาแค่แวะมาคุยเรื่องงาน ไม่มีอะไรมากกว่านั้น คืนนั้นพี่ก็ให้เขามายืนยันแล้วไง ว่าพี่กับเขาไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันแล้ว ทำไมน้องอายยังไม่เชื่อใจพี่อีก…แต่หึงแบบนี้พี่ก็ชอบนะ”
เอ่ยอธิบายเสียยืดยาว ตบท้ายด้วยการ ‘หยอด’ ให้เธอได้ทำหน้าไม่ถูก
“ฉันไม่ได้หึง!”
“นี่แหละอาการของคนหึง เอานมใ
