“ไปทำธุระค่ะ”
เธอตอบอย่างมีชั้นเชิง ดีว่าไม่ได้เจอกันในตอนขามา ไม่งั้นคงหาทางเลี่ยงยากกว่านี้
“งั้นขึ้นรถสิ เดี๋ยวพี่ไปส่ง”
“ไม่เป็นไรค่ะ ไปแท็กซี่สะดวกกว่า”
อารญาปฏิเสธอย่างละมุนละม่อม ส่วนตาก็ไม่ละไปจากคนตรงหน้า การสังเกตอากัปกิริยาของคู่สนทนาย่อมดีที่สุด รู้เขารู้เราจะได้ไม่พลาดให้ถูกเล่นงาน
คิ้วโก่งเหนือดวงตากลมโตเลิกขึ้น เมื่อเห็นอีกฝ่ายเปิดประตูรถออก แล้วก้าวลงมา ประจวบเหมาะกับรถแท็กซี่วิ่งมา เธอจึงยกมือโบก วิ่งไปยังรถแท็กซี่ พร้อมตะโกนบอกดาริกา
“อายไปแล้วนะคะ! พอดีวันนี้รีบจริงๆ ค่ะ!”
“เดี๋ยวสิน้องอาย…”
ดาริกาเอ่ยได้เพียงเท่านั้น อารญาก็ก้าวขึ้นแท็กซี่ ปิดประตูลง แล้วบอกให้คนขับออกรถทันที ทำให้คนที่อุตส่าห์ก้าวลงมาจากรถรีบวิ่งกลับไปขึ้นรถ
“ลุงคะ ลุงรู้จักทางอ้อมไหมคะ เอาแบบอ้อมสุดๆ จนคนตามไม่ทัน”
อารญาชะโงกหน้าไปถามคนขับแท็กซี่ หลังจากพลิกตัวกลับไปมองด้านหลัง แล้วเป็
