ธีรเดชมาที่บ้านของเธอตั้งแต่เช้า แถมยังมาด้วยท่าทางอิดโรยผิดปกติ จนคนมองอดใจอ่อนยวบไม่ได้ สุดท้ายร่างบางที่ยืนขวางประตูอยู่ก็ขยับถอยห่าง ให้ร่างสูงใหญ่ก้าวย่างเข้าสู่ภายในบ้าน
“ลูกชุบ”
“ป้อจ๋า!”
ทันทีที่เห็นพ่อคนที่ไม่ได้ไปโรงเรียนเพราะเป็นวันหยุดก็ร้องเสียงดังลั่น ทิ้งตุ๊กตาที่กำลังเล่นลงบนพื้น แล้วก้าวยาวๆ ตรงมาหาคนที่กำลังย่อตัวลงอ้าแขนรับ โถมตัวเข้าหาพ่อพร้อมเสียงหัวเราะใสๆ
ฟอด!!!
เขาหอมแก้มลูกสาวอย่างเต็มรัก แล้วลุกขึ้นยืน โดยมีวงแขนป้อมๆ กอดท่อนขาแกร่งอยู่ไม่ห่าง มืออุ่นลูบหัวทุยอย่างอ่อนโยน ขณะก้มลงมองหน้าจิ้มลิ้ม แล้วหยิบพวงกุญแจที่มีตุ๊กตาจิ้งจกสีชมพูห้อยอยู่ออกมาจากกระเป๋าเสื้อเชิ้ตด้านซ้ายส่งให้ลูกสาว
“พ่อจ๋าซื้อมาฝากค่ะ”
คุณพ่อสายเป๋ย์ส่งพวงกุญแจสีชมพูหวานแหววสุดน่ารักให้ลูก ทำเอายายหนูตาวาว ยิ้มจนตาหยี รับพวงกุญแจไปถือไว้ด้วยความยินดี แล้วเอ่ยขอบคุณพร้อมพนมมือไหว้
