“ขลุ่ย มัส”
เสียงเรียกที่ไม่เบานักทำให้หนุ่มสาวที่กำลังอยู่ในห้วงฝันอันแสนหวานสะดุ้งตื่น เพลงขลุ่ยหันมองหน้ามัสลินนิดหน่อยแล้วขยับตัวลุก ส่วนมัสลินเองก็เบิกตาตกใจดีดตัวลุกขึ้นนั่งทันทีเช่นกัน
“อ้าว ขิม กลับมาแล้วเหรอ”
เพลงขลุ่ยทักน้องสาวแล้วบิดกายอย่างเมื่อยขบ ใบหน้าไม่แสดงพิรุธ ทำราวกับนี่คือเรื่องปกติทั้งที่ความจริงแล้วเพียงขิมเห็นเขานอนกอดกับเพื่อนรักเต็มตา
“กลับมาแล้ว แล้วแกล่ะ มาทำอะไรห้องนี้ ฉันเห็นแกนอนกอดมัส”
มัสลินเบิกตากว้างอ้าปากค้างนึกคำแก้ตัวไม่ออก เป็นเพลงขลุ่ยเองที่แต่งเรื่องแก้ตัวแทน
“เอ่อ ฉันไม่ได้ตั้งใจ น่าจะละเมอ ก็ฉันมาหาแก นั่งรอตั้งนานแกก็ไม่กลับ ง่วงก็เลยเผลอหลับไปไม่รู้ตัว ตื่นอีกทีก็ตอนที่แกมาเรียกนี่แหละ หายไปไหนมา”
คนมีชนักติดหลังอ้าปากค้าง เหลือบมองมัสลินเพราะเธอเคยโกหกว่าจะไปนอนกับชิดจันทร์ แล้วรีบตอบไปตามนั้น พยายามอย่างยิ่งให้ไม่มีท่าทีพิรุธ
“พอดี
