“คุณจะให้น้องลีน่านอนที่ไหนคะ” หลังจากเห็นลีน่าหลับไปเกรซก็เอ่ยถามเวหา
“ห้องฉัน” เขาปิดโน๊ตบุ๊คและเอ่ยบอกเสียงเรียบ ตาคมจ้องมองแผ่นหลังขาวเนียนที่นั่งหันหลังให้เขานิ่ง เธอคุยกับเขาแต่ไม่มองหน้า ไม่สบตาเขาเลย
”งั้นก็พาไปสิค่ะ หนูจะทำรายงาน“ เกรซมีรายงานอีกหลายวิชาที่ต้องทำส่ง เธอเอ่ยบอกเสียงเรียบเช่นกัน
”เธอไม่คิดจะทำหน้าที่ของเธอก่อนเหรอ“ เวหาก้มมากระซิบที่ข้าง ๆ หูขนอ่อนในกายลุกโชนจนเกรซต้องยกมือขึ้นมาลูบแขนตัวเอง เฮือก! เธอสะดุ้งจนตัวโยนเมื่อจู่ ๆ ปลายนิ้วเรียวยาวก็เกี่ยวเอาสายเสื้อของเธอลง ใบหน้าหล่อก้มลงไปกัดที่ลาดไหล่เล็ก อ๊ะ!! จนเกรซร้องออกมาด้วยความเจ็บ
“มาทำหน้าที่ของเธอใต้ร่างฉันซะรศิตา” เสียงแหบห้าวเอ่ยออกคำสั่งขึ้นอีกครั้ง
“ปล่อยนะคะหนูเจ็บ…” เกรซพยายามแกะมือเขาออกเมื่อเขาจับข้อมือเธอแล้วลากเธอเดินออกจากห้องนอน ตุบ!! ร่างบางโดนเหวี่ยงลงบนโซฟากลางตัวเดิมกลางห้อง เวหาถอดเสื
