เช้าวันต่อมา…
[เวลา 08:00 น.]
เกรซยังนอนหลับสนิทอยู่ในห้องนอนเล็กกว่าคนใจร้ายจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระก็เกือบสว่างเธอต้องลากร่างกายแสนเจ็บปวดเข้าห้องไปเพียงลำพัง…
“พี่คนสวยยังไม่ตื่น…” ลีน่าตื่นแต่เช้าเพราะโดนปะป๊าเวหาปลุกหลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยเธอก็เดินเข้ามาหาพี่คนสวยทันที แต่เมื่อเห็นอีกคนยังนอนหลับเด็กน้อยมีมารยาทไม่กล้ารบกวนรีบเดินออกจากห้องไป
”ปะป๊าข๋า…พี่คนสวยนอนหลับอยู่“
”ช่างเถอะ…รีบลงไปกันแด๊ดดี๊มารออยู่นะ“ ลีอาร์มารอรับลูกสาวกลับและตอนนี้ก็คงนั่งกินกาแฟอยู่กับพ่อพายุ
“แป๊บนึงนะคะ“ ลีน่าสะบัดมือออกจากปะป๊าเวหาแล้ววิ่งกลับเข้าไปที่ห้องนอนของพี่คนสวยอีกครั้ง
จุ๊บ!!
เด็กน้อยก้มลงไปจุ๊บที่แก้มนวลของพี่คนสวยแต่ทว่า…เธอต้องยืนนิ่งเมื่อรับรู้ได้ถึงอุณหภูมิความร้อนที่แก้มของพี่คนสวย
“ปะป๊า ปะป๊าพี่คนสวยไม่สบายค่ะ“ ลีน่าวิ่งออกจากห้องไปบอกเวหา ร่างสูงยืนนิ่งอยู่สักพ
