หลังจากจัดการเรื่องเอกสารสำคัญเสร็จสิ้น ความหวังที่ได้รับทำให้หัวใจที่เคยหนักอึ้งของเกรซเบาบางลงบ้าง ทั้งสองคนรีบเรียกแท็กซี่กลับเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยอีกครั้งเพื่อทำภารกิจที่ค้างคาให้เสร็จสิ้น
“4 ล้านก็เอาไปก่อน” ข้าวหอมเอ่ยขึ้นในขณะที่รถกำลังเคลื่อนตรงไปยังมหาวิทยาลัย
“ใช่... ที่เหลือเดี๋ยวค่อยว่ากันอีกที” ได้มาก่อนถึงไม่ถึงครึ่งมันก็พอให้เธอได้รู้สึกโล่งใจขึ้นมาได้บ้าง
[เวลา 15:30 น.]
ณ ลานอเนกประสงค์ใต้ตึกคณะ
บรรยากาศยามบ่ายแก่ๆ เริ่มมีลมพัดโชยมาบ้าง แต่มันไม่ได้ช่วยให้ความระแวดระวังในใจของเกรซลดน้อยลงเลย เมื่อเข็มนาฬิกามันเดินไปเรื่อย ๆ จนใกล้ได้เวลากลับ
“มา... เกรซ พักเรื่องเครียดไว้ก่อน มาลุยรายงานบทที่ 3 กันให้จบ” ข้าวหอมเปิดหนังสือขึ้นมาพลางจัดวางหนังสืออ้างอิงที่ยืมมาเมื่อเช้า
“อืม... ขอบใจมากนะข้าว ถ้าไม่มีแก ฉันคงมืดแปดด้านไปแล้ว” เกรซยิ้มบางๆ พลางหยิบสมุดจดขึ้นมาเตรียมร
