พรึบ!
"กรี๊ดดด! ปล่อยนะไอ้โรคจิต!" คนตัวเล็กตบตีอีกฝ่ายเป็นพัลวัน ในตาของเธอมองอีกฝ่ายไม่ชัดเพราะทั้งหยาดน้ำฝนที่บดบังดวงตา หรือแม้แต่อีกฝ่ายที่สวมเสื้อฮู้ดสีดำเอาไว้ อีกทั้งไฟในซอกตึกที่ส่องลงมาไม่เห็นใบหน้าของเขามันก็ยิ่งทำให้เธอตื่นกลัว ฟาดลงบนร่างกายอีกฝ่ายแบบไม่ยั้งแรง
จนกระทั่งฝ่ามือหนาของเขาเอื้อมมารวบข้อมือของเธอเอาไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว พร้อมกับรีบดึงฮู้ดออกจากหัวตัวเองในเวลาต่อมา
"จะกรี๊ดให้คนแห่ลงมาดูกันทั้งตึกหรือไง" น้ำเสียงคุ้นเคยนั้นทำเธอชะงักไป เพราะไม่คิดว่าคนที่กบ้าฉุดเธอเข้ามาในซอกตึกจะเป็นเขา
"มาร์ติน..." เธอเรียกชื่อเขาเสียงแผ่ว
"ก็ฉันน่ะสิ เธอคิดว่าใครล่ะ ฟาดลงมาโคตรมือหนักเลย..." เขาบ่นอย่างหัวเสียพลางปล่อยมือเธอออกจากการควบคุม ก่อนจะยกมันขึ้นเช็ดหยาดน้ำฝนบนใบหน้าหล่อๆ ของตัวเอง
แต่เธอนี่สิเกือบจะสติหลุดเพราะการกระทำของเขาเมื่อครู่นี้ จนอดที่จะฟาดมือลงไปบนแขน
