"ทำไมเธอชอบบังคับให้ฉันใส่เสื้อคนอื่นด้วยวะ บอกแล้วไงว่าไม่ใส่ของตัวผู้อื่น"
ลมหายใจอุ่นร้อนนั้นรินรดอยู่แถวๆ หน้าอกของเธอ ซึ่งในตอนนี้เธอถอดเสื้อคลุมตัวนอกออก มันจึงเหลือไว้เพียงชุดนักศึกษาสีขาวที่แนบสนิทไปกับหน้าอกดูมๆ ของเธอ
"แต่ตัวผู้ที่นายพูดถึงคือพ่อของฉันนะ" เธอเอ่ยบอกเขาและดันตัวเขาออก เพื่อที่จะให้ตัวเองไม่ใกล้ชิดเขามากเกินจำเป็น
มันไม่ดีต่อหัวใจเธอเลยจริงๆ
"..." ร่างกำยำเงียบไปเมื่อได้ยินเธอพูดแบบนั้น ฝ่ามือเขาที่จับอยู่บนแขนเธอค่อยๆ คลายออกอย่างจำยอม
"แบบนี้จะใส่ได้ยัง"
"ก็ไม่บอกตั้งแต่แรก ก็นึกว่าเป็นเสื้อผู้ชายคนอื่น"
"ไม่มีผู้ชายที่ไหนเคยขึ้นห้องฉันทั้งนั้นแหละ หยุดมโนได้แล้ว" เพราะไม่อยากให้เขาคิดไปไกล หรือหยุดมโนไปเรื่อยเลยต้องบอกเขาไป ก่อนจะช่วยเขาใส่เสื้อได้สำเร็จ โดยที่เขาที่ช่วยอำนวยความสะดวกให้เธออยู่
"เธอเปียก.." มาร์ตินพูดขึ้นในตอนที่แตะปลายนิ้วลงบนกระดุมชุดน
