ไลอ้อนโยนแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะอย่างแรง เสียงกระจกกระทบไม้ดังก้องในห้อง VIP ของผับหรูกลางเมือง ไฟนีออนจากภายนอกลอดเข้ามาทางหน้าต่างกระจกสีดำสะท้อนใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและความผิดหวัง
“เธอจะไม่ให้อภัยฉันเลยจริงๆ เหรอ” เขาพึมพำเบาๆ ราวกับถามใครสักคนที่ไม่มีตัวตน
ปัง!
ประตูห้อง VIP ถูกเปิดออกอย่างรุนแรง ฝ่าเท้าของใครบางคนเตะมันจนกระเด้งไปกระแทกกับผนัง
“ใครวะ!” ไลอ้อนหันขวับไปมองอย่างตกใจ แต่สิ่งที่เขาเห็นกลับทำให้เขานิ่งงัน
สกายเดินเข้ามานั่งตรงหน้าไลอ้อนเขาเห็นมันเดินออกมาจากเพ้นท์เฮาส์ของอัญญา ลูกคนอื่นเขาเลี้ยงได้คนเดียวพอทนแต่มาในท้องอีกคนพอเลย
“มึงมาทำเหี้ยอะไร” ไลอ้อนมองคนตรงหน้า
“กูแค่อยากรู้ ว่าอัญญาสำคัญพอให้นายยอมเป็นลูกหมาด้วยหรือเปล่า ถ้ากูขอเธอจากนายล่ะ?” สกายเอ่ยขึ้น เสียงของเขาทุ้มต่ำแต่แฝงด้วยความยั่วเย้า
คำพูดนั้นเหมือนตบหน้าไลอ้อนจ้องชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสา
