@ แปดปีผ่านไป
ภายในบ้านหลังใหญ่ของครอบครัวภูดิศและณิชา ที่มีลูกสาวและลูกชายเข้ามาเติมเต็มอย่างสมบูรณ์ โดยที่บ้านหลังใหญ่ไม่เคยเงียบเหงาแม้แต่วันเดียว
ซึ่งมักมีเสียงเจี๊ยวจ๊าวของสองสาวฝาแฝดตัวเล็กของบ้าน ผู้เป็นดั่งไข่ในหินของคุณพ่อและพี่ชาย
เสียงเล็กของนูน่าเดินเข้าไปนั่งข้างบิดา พลันเอ่ยปากบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับพี่สาวฝาแฝดตนเอง
“คุณพ่อขา พี่นาวินขา นีน่าได้จดหมายรักจากจอมทัพ”
“นูน่าพูดไปเรื่อย” นูน่าพี่สาวเดินตามไปนั่งอีกข้างของบิดา พลันเอ่ยเตือนน้องตนเองและมองค้อนไปหนึ่งที
ภูดิศขมวดคิ้วเข้าหากัน เอ่ยถามลูกสาวด้วยน้ำเสียงดั่งคนเหม่อลอย แผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความเย็นยะเยือก
“จอมทัพ คือใครครับ”
“จอมทัพชอบนีน่าค่ะ” หนูน้อยนูน่าตอบกลับด้วยน้ำเสียงชัดแจ๋ว ภูดิศได้ยินกลับหางคิ้วกระตุก
“ทำไมนูน่าขี้ฟ้องจัง ขนาดขุนพลชอบตัวเอง นีน่าไม่เห็นเอามาฟ้องคุณพ่อเลย”
ภูดิศยกมือกุมขมับตนเอง พลันเ
