ภูดิศเดินเข้าไปสวมกอดจากด้านหลังณิชา ที่กำลังยืนหั่นผักอยู่ในครัว เพื่อเตรียมอาหารมื้อเย็นให้กับลูกชายและลูกสาว รวมไปถึงสามีเหมือนทุกวัน
“วันนี้เหนื่อย ไหมครับ”
“ไม่เหนื่อยเลยค่ะ ว่าแต่เฮียภู วันนี้ทำงานเหนื่อยไหมคะ” ณิชาตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน และไม่ลืมเอ่ยถามสามีดั่งเช่นทุกวัน
“เหนื่อยมาก แต่กลับบ้านมาเจอหน้าลูก หน้าเมีย หายเหนื่อยเลยครับ” ภูดิศหอมแก้มนวลณิชาฟอดใหญ่ ตอบกลับหญิงสาวด้วยรอยยิ้มกว้าง หัวใจแกร่งเปี่ยมไปด้วยความสุขเหลือล้น
“ขอบคุณที่ยอมเหนื่อย เพื่อหนูกับลูกนะคะ” ณิชาทราบดี ทุกวันนี้ที่ภูดิศทำงานหนัก ก็เพื่อเธอและลูก ๆ มาตลอด
“เฮียสิต้องขอบคุณณิชา ยอมออกมาทำงานบ้าน ยอมเป็นแม่บ้านเต็มตัว เหนื่อยกว่าทำงานอีกมั้ง” ภูดิศตอบกลับภรรยาเสียงหวาน พลันขอบคุณหญิงสาวจากใจ เมื่อณิชายอมทิ้งสังคมการทำงาน ออกมาดูแลบ้านและลูก ๆ ให้กับเขา
“สนุกดีออก”
“เฮียจ้างแม่บ้านดีไหม ณิชาจะได้ไม
