ณิชาใช้เวลาอาบน้ำนานพอสมควร เมื่อเธอจัดการธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย จึงเดินกลับมาที่เตียงนอน ส่วนลูกชายของเธอหลับสนิทไปแล้ว เหลือเพียงพ่อของลูกที่ยังคงนั่งพิงพนักหัวเตียงอ่านบางอย่างผ่านมือถือเงียบ ๆ
“พี่นาวินหลับแล้ว”
“ผมรู้สึกตัวเองโคตรมีความสุขเลย” ภูดิศพยักหน้าเบา ๆ และปริปากตอบกลับความรู้สึกของตนเองในเวลานี้ออกมา
“บอกฉันทำไม” ณิชาถามกลับด้วยความไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจว่าเหตุใด ชายหนุ่มถึงพูดคำนี้ออกมา
“แค่อยากบอกให้รู้ การมีพี่นาวิน ทำให้ชีวิตผมมีความสุขมาก”
“ตรงข้ามกับฉันเลย เบื่อขี้หน้าคุณจะตายอยู่แล้ว” ณิชาทำได้เพียงเบ้ปากด้วยความหมั่นไส้ พลันขึ้นไปนั่งบนเตียงพื้นที่ว่าง โดยมีลูกชายนอนคั่นกลางเอาไว้เบา ๆ
แต่ไม่วาย! ได้ยินคำพูดยียวนของภูดิศดังขึ้น ทำให้เธอต้องรีบหันขวับกลับไปมองหน้าชายหนุ่มท่าทางเอาเรื่อง
“อย่าพึ่งตาย ลูกสาวยังไม่ได้เกิด”
“ไอ้บ้า ใครอยากมีลูกสาวกับคุณกัน”
“คุ
