หมดพักเที่ยงของวัน ณิชาเดินทางกลับเข้ามาทำงานต่อที่บริษัท โดยมีภูดิศเดินล้วงกระเป๋ากางเกงตามหลังมาติด ๆ
“ถ้าเกิดจะหาแฟน ช่วยหาให้ดีกว่านี้ได้ไหม” น้ำเสียงยียวนกวนประสาท ตั้งคำถามเหน็บแนมหญิงสาวดังขึ้นจากด้านหลัง
ทำให้ร่างบางหยุดเดินและหันขวับกลับไปมองหน้าชายหนุ่ม พลันสวนกลับด้วยถ้อยคำสุภาพ แต่แฝงไปด้วยคำเตือน
“นี่คุณภูดิศ สิทธิ์การตัดสินใจอยู่ที่ฉันค่ะ”
“แต่ผมคือพ่อของลูกคุณ จะเลือกผู้ชาย ช่วยเห็นแก่นาวินบ้าง”
“ฉันเชื่อว่า ถ้าตัวเองเลือกใคร แน่นอนว่าลูกชายฉันต้องเข้าใจและเห็นด้วย” หากวันใดวันหนึ่ง เธอพร้อมเปิดใจรับใครเข้ามาในชีวิต แน่นอนว่าลูกชายของเธอต้องยินยอมและรับได้
“ถามพ่อของลูกด้วย ผมไม่อนุญาตให้คุณติดต่อไอ้ผู้ชายคนนั้น หาใหม่ซะ” ภูดิศตอบกลับด้วยท่าทางฉุนเฉียว พลันเดินผ่านร่างบางเข้าไปในอาคาร แต่ไม่วายถูกหญิงสาวตะโกนไล่หลังด้วยคำพูดประชดประชัน
“เรื่องของฉัน อย่าใส่ใจให้มากค
