ทะลึ่ง

ภายในรถยนต์คันหรูเงียบสงัด ไม่มีแม้แต่เสียงสนทนาหรือคำถามใดหลุดออกจากปากของณิชา จนกระทั่ง! ภูดิศเอ่ยทำลายความเงียบขึ้น “จะเงียบอีกนานไหม” “ก็ไม่รู้จะพูดอะไร” หลังจากที่เธอได้เห็นภาพจากกล้องวงจรปิด รวมไปถึงเรื่องราวและเหตุผลการหย่าร้างของตนเอง ณิชากลับหวนนึกถึงอดีตที่ผ่านมาเงียบ ๆ อย่างใช้ความคิด “ขอโทษที่ไม่พูดเหตุผล คงเป็นเหตุผลที่ไร้สาระสำหรับเธอ” ภูดิศเอ่ยปากขอโทษหญิงสาว ขอโทษที่ทำอะไรโดยไม่บอกกล่าวหรือปรึกษาเธอ เพราะหากเมื่อสี่ปีก่อน เขาเดินเข้าไปบอกเหตุผลเธอ ชายหนุ่มเชื่อว่าณิชาคงไม่ยอมทิ้งตนเองเป็นแน่ “ใช่ ไร้เหตุผลมาก คุณเห็นฉันเป็นผู้หญิงเห็นแก่ตัวรึไง” ณิชาพยักหน้ารับเบา ๆ พลันตอบกลับด้วยน้ำเสียงน้อยใจ “แค่กลัวเธอได้รับอันตราย และอยากให้เธอได้ใช้ชีวิตสงบสุขเหมือนคนอื่น” เพียงเพราะคิดน้อยเกินไป แต่ทุกการตัดสินใจล้วนเป็นผลประโยชน์ของณิชาทั้งสิ้น “เปลี่ยนเรื่องคุยเถอะ” ณิชาสะ