ช่วงค่ำของวันหลังจากเลิกประชุม ภูดิศรีบเดินทางกลับคอนโดฯ ด้วยใจที่ร้อนรนปนกระตุกวูบ โดยไม่ลืมขนมร้านโปรดของลูกชายที่หิ้วกลับมาด้วย
เพียงแค่ร่างสูงกลับมาถึงคอนโดฯ กลับต้องขมวดคิ้วเข้าหากันอีกครา เมื่อไฟในคอนโดฯ ปิดสนิท เครื่องปรับอากาศไม่ทำงาน เสมือนไม่มีใครอยู่ในห้องเป็นเวลานาน
“กลับมาแล้วครับ” แม้หัวใจแกร่งจะหล่นวูบ แต่กลับคิดในทางที่ดี หวังณิชาและพี่นาวินอยากแกล้งตนเอง จึงตะเบ็งเสียงดังขึ้นอีกครั้ง
แต่! ทุกอย่างกลับมีเพียงความเงียบ ไร้เสียงเจี๊ยวจ๊าวของลูกชายดั่งที่ควรจะเป็น ถุงขนมร้านโปรดของหนูน้อยนาวินตกกระแทกพื้น
ภูดิศรีบเดินออกจากห้องด้วยท่าทางร้อนรน พลันกดต่อสายหาณิชาแต่เธอกลับไม่รับสาย มุ่งตรงไปยังลานจอดรถยนต์ที่ตนเองไม่ทันสังเกตรถยนต์ของณิชา
ภูดิศเดินลงมายังลานจอดรถยนต์ด้วยท่าทางเหนื่อยหอบ และคำตอบเหมือนตอกย้ำความคิดของชายหนุ่ม เมื่อรถยนต์ของณิชาไม่ได้จอดอยู่ที่คอนโดฯ
“เกิด
