พี่นาวินพึ่งได้เจอคุณพ่อเอง

ภายในโกดังที่มีฝุ่นหนาเตอะ มีเพียงหลอดไฟสีส้มนีออนเพียงหลอดเดียวส่องสว่างในพื้นที่ โดยมีชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งเดินสำรวจอยู่รอบนอก แต่! กลับมีบุคคลที่ณิชารู้จักยืนหัวโด่อยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่น่ากลัว “คุณโปรดปราน ขอร้องอย่าทำอะไรลูกชายฉันเลย” ณิชาเอ่ยปากขอร้องโปรดปรานด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน หวังให้ลูกชายปลอดภัยจากอันตราย “ไม่ทำอะไรหรอก ถ้าเกิดฉันได้ในสิ่งที่ต้องการ” โปรดปรานยกยิ้มมุมปาก ภูมิใจไม่น้อยที่สามารถทำให้ผู้หญิง ที่หยิ่งทะนงอย่างณิชาก้มหัวให้ตัวเองได้ “คุณต้องการอะไร ฉันไม่มีอะไรให้คุณหรอกนะ” “เธอไม่มีแต่สามีและพ่อของเด็กคนนี้ มีแน่นอน” โปรดปรานยกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาน่ากลัวฉายชัดความชั่วร้ายเสมือนปีศาจออกมา “คิดจะทำอะไร” ณิชาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตกใจ เมื่อได้ยินโปรดปรานกล่าวอ้างถึงภูดิศ “เดี๋ยวไอ้ภูดิศก็มา มาพร้อมกับสิ่งที่ฉันต้องการ” โปรดปรานตอบกลับอย่างใจเย็น พลันหัวเราะในลำคอด้วยท่า