Chapter : 6
เวลา 17:30 น.
เสียงเครื่องยนต์ของรถเก๋งคันสีดำสุดหรูดังก้องเข้ามาถึงโรงจอดรถหน้าบ้าน ความคุ้นเคยจากเสียงท่อทำให้พลอยสะดุ้งเล็กน้อย หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นเมื่อรับรู้ได้ในทันทีว่าเสียงนี้เป็นเสียงรถเก๋งของภพ
“อร๊าง!!...พี่กลับมาแล้ว” พลอยพึมพำด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นผสมความกังวลพร้อม ๆ ไปกับการครวญครางที่น่าหวาดเสียว ขณะหันไปสบตากับเคน แววตาเธอเต้นระริกไปด้วยความรู้สึกหลากหลายที่ตีกันในใจ สัมผัสจากมือของเคนที่ลูบไล้ยังคงเร่าร้อน นำพาให้เธอค่อย ๆ ปลดปล่อยความรู้สึกไปตามแรงปรารถนาที่สะสมอยู่ในตัว
เคนโน้มกายเข้ามาใกล้ในท่วงท่าที่เปลี่ยนไป ขณะที่พลอยโก้งก้นให้เขา แอ่นหลังและก้มหน้า เขาจับสะเอวเล็ก ๆ ของพลอยอย่างแนบแน่นมอบสัมผัสที่ลึกล้ำให้แก่เธอ และเธอเองก็ตอบรับมันอย่างเต็มใจ ถึงแม้ว่าหัวใจจะสั่นสะท้านไปด้วยความกังวลต่อสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ก็ตาม
“ถ้าพี่หนูรู้...พี่เองก็คงจะได้ตัดขาดกับมัน” เคนกล่าวอย่างตลกร้าย ขณะที่จับสะโพกของพลอยไว้มั่นด้วยสองมือ มองดูแผ่นหลังเล็ก ๆ ของอีกฝ่ายที่ส่ายไปมาอย่างพึงพอใจ ไม่ใช่แค่เขาที่ขยับสะโพกเช้าหาเธอ แต่เธอเองก็ขยับสะโพกเข้ามาเขาเช่นกัน ทำให้เกิดท่วงทำนองสุดหรรษาขึ้น
“แย่แล้วล่ะคะตอนนี้...เราสองคน...หึหึ” พลอยเองก็กล่าวออกมาอย่างตลกร้ายปนกังวล ขณะนอนคว่ำลงและกอดหมอนแน่น ด้วยความตื่นเต้นที่ทยานขึ้นมา และเธอก็เสียวซ่านขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยจากการเข้าออกที่รวดเร็วและรุนแรงของแท่งเนื้อของเขาที่อยู่ในกายเธอ
‘ถ้ารู้ว่าเซ็กส์มันจะดีแบบนี้...เราคงจะขอให้พี่เคนเย็บเราไปตั้งนานแล้ว...แต่มารู้เอาตอนนี้ก็ไม่แย่เพราะเราก็ได้มันมาอยู่ดี...อา...ชอบโคยของเขาจัง...’ พลอยครุ่นคิดขณะที่สัมผัสถึงความลึกซึ้งของความเร้าอารมณ์ในขณะนี้ซึ่งทำให้แข้งขาของเธอมันอ่อนละทวยไปหมด
“ตับ!! ตับ!! ตับ!!”
เสียงเนื้อกระทบกันยังคงดังเลื่อนลั่นร่ำไป อีกทั้งยังดูเหมือนว่าจะหนักหน่วงยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย หากผนวกกับความลุ้นละทึกที่ว่าภพกลับมาแล้ว และมีสิทธิ์ที่ทั้งคู่จะถูกจับได้มันก็ยิ่งทำให้สถานการณ์เร่าร้อนถึงขีดสุด
“ไม่เป็นไร...อีกนิดเดียวเท่านั้น...พี่จะเสร็จแล้ว...” เคนกล่าวพลางกระหน่ำความรักให้แก่เธอสุดแรงด้วยการเน้นจังหวะในการกระแทกกระทั้นก้นของเธอที่สะท้านราวกับลูกคลื่น ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกสะใจและซาบซ่านถึงทรวงใน
“อ๊า! อ๊า! อ๊า! หนูเองก็ใกล้จะเสร็จแล้วเหมือนกันค่ะ...ไม่ไหวแล้ว... แต่ขอร้องละค่ะ...พี่อย่าแตกในหนูนะ...” พลอยเรียกร้องด้วยความรู้สึกที่อ่อนไหวของเธอ ความร้อนแรงนี้กำลังทำให้เธอล่องลอยไปในภวังค์แห่งกามารมณ์ที่ยากจะต้านทาน
‘ถึงอยากจะโดนแตกในก็ตาม...แต่เราก็กลัวเกินกว่าที่จะให้เขาทำ...’ พลอยรู้สึกเกร็งไปหมดทั้งตัวและหัวใจเมื่อจุดสุดยอดใกล้จะมาถึงในทุกวินาทีที่กระทำกัน อีกทั้งเมื่อการมีเซ็กส์ครั้งแรกของเธอไม่มีการป้องกันมันก็ยิ่งทำให้เธออ่อนไหวถึงขีดสุดด้วยความกังวลปนตื่นเต้นนี้
“ซื๊ด~อ๊า...หมีหนูทำให้พี่เสียวเป็นบ้าเลยรู้ตัวไหม? อา...ไม่อยากหยุดเย็บแม้แต่วินาทีเดียวเลย” เคนครวญครางพลางรู้สึกถึงห้วงอารมณ์ที่กำลังจะระเบิดออกมา ขณะที่เร่งรีบด้วยความรู้สึกที่เดือดพล่านถึงขีดสุด
และแล้ว...
‘ไม่รู้แล้วว่าเราคิดถึงคำว่า...ไม่ไหวแล้ว ไปกี่ครั้ง...แต่เราก็รู้สึกใกล้จะเสร็จขึ้นมาทุกทีเลย...อา...ไม่ไหว...ไม่ไหวแล้ว...ไม่ไหวแล้วจริง ๆ ...เรารู้สึกเหมือนจะบ้าตายเลยตอนนี้...’ ด้วยสติที่ขาวโพลนกับความรู้สึกอิ่มตัวที่มาถึง ในที่สุดทั้งคู่ก็ดำเนินมาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว
“อึ๊ก! อึ๊ก! อึ๊ก!! อร๊าง!! หนูเสร็จแล้ว...อร๊าาางงงงงง~!!” พลอยรู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่แล่นพล่านไปทั่วร่างกาย ขณะที่จังหวะสุดท้ายพาเธอขึ้นสู่จุดสูงสุดของความรู้สึก สั่นระริกในอุ้มมือของเขาอย่างมิอาจควบคุมได้ ภายในบีบรัดอัดแน่นด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีเพื่อรีดเค้นทุกสิ่งทุกอย่างออกมา น้ำสีใสไหลพวยพุ่งออกมาจากร่องรักนั้น เปรอะเปื้อนเนื้อตัวเคนและที่นอน พลอยได้ทำการระบายทุกสิ่งทุกอย่างออกมาจนหมดจดก่อนที่จะสงบลงอย่างช้า ๆ
ขณะเดียวกันเคนเองก็ไม่ต่าง เขาค่อย ๆ ผ่อนจังหวะ ความรู้สึกเต็มไปด้วยความอิ่มเอมเมื่อถอดถอนแท่งเนื้อออกมาได้อย่างทันท่วงที ชายหนุ่มก็ทำการปลดปล่อยความรู้สึกที่มีออกมาผ่านน้ำอุ่น ๆ สีขาวขุ่นนั้นที่พุ่งพรวดออกไปเป็นเส้นสาย สายตาที่ทอดมองเต็มไปด้วยความหลงใหลและเสน่หา
เขาพรมสัมผัสร้อนแรงนั้นลงไปบนแผ่นหลังของพลอย ร่องรอยแห่งความสัมพันธ์ยังคงอ้อยอิ่งอยู่บนนั้น เกิดเป็นภาพสุดเย้ายวนของน้ำกามที่แปดเปื้อนบนร่างกายเธอ กลิ่นคาวใคร่ฟุ้งกระจายไปทั่วจากทั้งของเหงื่อและของเหลวสีขาวขุ่นนั้น
‘หลังเรากลายเป็นที่รองรับน้ำเชื้อของพี่เคนไปเสียแล้ว...หึหึ...รู้สึกภาคภูมิใจยังไงไม่รู้...หรือเราจะบ้าไปแล้วจริง ๆ ที่ไม่คิดถึงความรู้สึกของแฟนเราเลย...อยากได้อีกจัง’
‘ภพ...น้องมึงแม่งโคตรร่านเลย...ถ้ารู้งี้แต่แรก...กูคงจับแม่งทำเมียไปแล้ว...แย่หน่อยนะเร็น...เมียมึงโดนกูเย็บไปแล้วว่ะ...’
ต่างคนต่างครุ่นคิดในใจอย่างสนุกสนาน โดยไม่รู้สึกผิดบาปต่อการกระทำอันผิดศีลธรรมของตัวเองเลยแม้แต่น้อย...
ณ โรงจอดรถ
ในยามพลบค่ำ รถเก๋งสีดำสุดหรูค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้ามาอย่างเงียบสงบ ก่อนที่จะหยุดนิ่งอยู่ในจุดจอดประจำ ภพ ชายหนุ่มผู้มีรูปลักษณ์ภูมิฐาน สวมสูทเรียบหรูและแว่นตาทรงสี่เหลี่ยมที่ช่วยเสริมให้ดูเป็นผู้ใหญ่และน่าเกรงขาม เขาเพิ่งกลับจากการทำงานอันหนักหน่วงในฐานะหัวหน้าฝ่ายการตลาดของบริษัทรถยนต์รายใหญ่ ภพดับเครื่องยนต์และนั่งนิ่งในความเงียบเพียงครู่หนึ่งก่อนจะเปิดประตูลงจากรถด้วยความเหนื่อยล้า
ทันทีที่เขาก้าวออกมา เสียงแผ่วเบาแว่วลอยลงมาจากชั้นสองของบ้าน เป็นเสียงที่แม้จะคลุมเครือแต่กลับฟังดูคุ้นเคยจนทำให้เขารู้สึกสะดุดขึ้นมาในทันที
“อร๊าง~!!”
เสียงนั้นเหมือนจะเป็นเสียงน้องสาวของเขา ภพนิ่งค้างไปชั่วขณะ ใจเขาเต้นแรงขึ้นด้วยความกังวลปนความประหลาดใจ เขาเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจเพื่อให้แน่ใจว่าเสียงที่ได้ยินนั้นเป็นเพียงความคิดไปเองหรือไม่ ‘เสียงเหมือน...เสียงครางเลย?’ เขาครุ่นคิดขึ้นมาอย่างไม่แน่ใจ
เขายืนนิ่งอยู่ในความเงียบอีกครู่เพื่อรอฟังต่อ แต่ทุกอย่างกลับเงียบสงัดอย่างไม่มีอะไรผิดปกติ
‘อาจจะเป็นแค่หูแว่วก็ได้...’ ภพพยายามสลัดความคิดนั้นออกไป แต่ในใจลึก ๆ ยังรู้สึกคลางแคลงอยู่บ้าง ทว่าเขาตัดสินใจละความสนใจไปและเปิดท้ายรถเพื่อหยิบถุงของกินที่ซื้อมา พลางพยายามปัดความรู้สึกนั้นทิ้งด้วยการหาเหตุผลมาหักล้างตัวเอง
‘สงสัยช่วงนี้เราจะเครียดบ่อยเกินไป จนเริ่มจะฟังอะไรแปลก ๆ ไปเองแล้ว…’ เขาคิดอย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะถือถุงของกินเดินเข้าบ้านไปโดยไม่ติดใจอะไรอีก
To be continued...