Chapter : 8
กลิ่นคาวใคร่อบอวล
พลอยค่อย ๆ ชันเข่าลงกับพื้น ดวงตาเต็มไปด้วยความลังเลผสมกับความตั้งใจ มือเรียวเล็กของเธอสัมผัสเบา ๆ ราวกับสำรวจ เคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้มองเธอด้วยแววตานิ่งสงบ ผ่อนคลายแต่เต็มไปด้วยความคาดหวัง
เธอค่อย ๆ ใช้ริมฝีปากสัมผัสอย่างแผ่วเบา ความเงอะงะที่แฝงอยู่ในทุกการเคลื่อนไหวบ่งบอกถึงความไม่ชำนาญ แต่ก็มีเสน่ห์ของความอ่อนโยนและไร้เดียงสา พลอยค่อย ๆ เรียนรู้จากปฏิกิริยาที่เคนตอบกลับมา และพยายามจะทำให้ดีขึ้น แม้จะประหม่ามาก แต่เธอก็มีความมุ่งมั่นที่อยากจะทำให้เคนพอใจ
มือของเคนเอื้อมมาแตะที่เส้นผมของเธอเบา ๆ ราวกับจะเป็นกำลังใจให้เธอ พลอยรับรู้ถึงความอุ่นในท่าทีอ่อนโยนของเขา จนเธอเริ่มผ่อนคลายและกล้าที่จะลองใหม่อีกครั้ง
“เก่งมาก...เริ่มต้นได้ดี...” เคนกล่าวอย่างพึงพอใจขณะรับสัมผัสกับช่องปากอุ่น ๆ ของอีกฝ่ายที่ครอบงำแท่งเนื้อของเขา มองจากมุมสูงสาวแว่นตรงหน้าดูยั่วยวนไม่น้อยเลยเมื่อเริ่มกระทำด้วยการอม ดูด และเลีย
“ของพี่มันใหญ่เกินไปไหม? แค่ทำแค่นี้หนูก็รู้สึกเหมื่อยกรามแล้ว...” พลอยถอนปากออกมาจากมันที่ชโลมไปด้วยน้ำลายของเธอ พลางใช้มือบีบจับมันแล้วค่อย ๆ ชักขึ้นชักลงให้เขาอย่างนาบเนิบแต่มั่นคง
“แล้วหนูชอบรึเปล่าล่ะ? โคยเล็ก ๆ ...” เคนกล่าวอย่างท้าทายพลางลูบไล้ศีรษะของอีกฝ่ายไปด้วย
พลอยพลันรู้สึกเหมือนโดนจี้จุด เขาทำให้เธอนึกถึงของลับของเร็นที่ทั้งเล็กและสั้นซึ่งนั่นไม่เพียงพอแก่ความต้องการของเธอเลย หญิงสาวที่มักมากตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มเริงร่าเมื่ออยู่ต่อหน้าสิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกพึงพอใจยิ่งกว่า “ไม่ค่ะ หนูไม่ชอบโคยเล็ก ๆ หนูชอบโคยใหญ่ ๆ เหมือนอย่างของพี่...”
‘เพราะของเล็กมันไม่ถึงใจคนอย่างหนู...’
เคนแสยะยิ้ม “ถ้าชอบก็อมต่อไป...” ว่าแล้วเขาก็กดหัวเธอลงและทำให้พลอยจำต้องกลืนแท่งเนื้อแท่งนี้ลึกเข้าไปเรื่อย ๆ จนมันไล่ลงไปในลำคอ ดวงตาของเธอพลันเบิกโพลงด้วยความรู้สึกสะดุ้งโหยง
“อื๊ออออ~!!” ความจุกเสียดและเสียวซ่านแล่นพล่านในลำคอทำให้พลอยต้องโอดครวญออกมาด้วยเสียงอู้อี้ขณะที่พยายามตบตีขาอีกฝ่ายเพื่อส่งสัญญาณบอกให้เขาหยุด แต่เขาไม่ เคนปล่อยให้เธอทุกข์ทรมานต่อไปอีกระยะหนึ่งก่อนที่จะปล่อยให้เธอขย้อนมันออกมาอย่างเร่งรีบ น้ำลายเหนียวหนืดท้วมทั่วและลากไล้ลงมาจากริมฝีปากของพลอย
“อั่ก! อั่ก ๆ อั่ก!! พี่ทำอะไรของพี่เนี่ย...มันจุกนะ อั่ก ๆ ...” พลอยลำลักอย่างหนักจนแว่นตกลงมาจากจมูก ท่าทางดูอิดโรยและขุ่นเคืองต่ออีกฝ่าย แต่มุมเช่นนี้ของหญิงสาวมันช่างน่ารักน่าชังสำหรับเคนไม่น้อยเลย
เมื่อพลอยพยายามที่สงบสติและดันแว่นขึ้ย เคนก็บีบจับแก้มนุ่ม ๆ นั้นของเธอก่อนที่จะกล่าวออกมา “ไหนว่าชอบไม่ใช่เหรอ? ถ้าชอบก็ต้องกลืนเข้าไปให้หมดสิ ถูกไหม?” ท่าทางดูก้าวร้าวและหยาบคาย
“มันต้องไม่ใช่อย่างนี้สิคะ...ไอ้พี่เหี้ย...”
“นี่กล้าด่ากันเลยงั้นเหรอ? ห๊ะ...รู้ไหมว่าเด็กดื้อต้องโดนอะไร?” เคนจ้องเขม็งใส่เธอก่อนที่จะปล่อยมือออกจากแก้มของเธอไป
พลอยขึ้นเสียง “อะไรล่ะ!? ...จะทำแบบเมื่อกี้อีกงั้นเหรอคะ?”
“ป่าว...พี่จะทำอย่างนี้ต่างหาก...” เคนเค้นรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา ว่าแล้วเขาก็จับแท่งเนื้อแข็ง ๆ ของตัวเองก่อนที่จะนำมันไปตบหน้าเธอ ทั้งแก้มซ้ายและแก้มขวาจนมันเกิดรอยแดงอ่อน ๆ ขึ้นมา
“เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!!” เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นเบา ๆ
“อ๊ะ! มันเจ็บนะคะ...! แถมกลิ่นยังติดหน้าหนูด้วย...” พลอยแสดงสีหน้าอิดออด แทนที่จะรู้สึกแย่หรือรำคาญ เธอกลับรู้สึกดีแบบแปลก ๆ ในแบบที่ตัวเองก็อะไรออกมาไม่ถูกเช่นกัน
‘เวลาโดนโคยตบหน้ามันรู้สึกดีแบบนี้เลยงั้นเหรอ?’
“งั้นก็ทำให้มันดีขึ้นกว่าเดิม...ไม่งั้นพี่จะใช้สิ่งนี้ตีหนูอีก...” เคนกล่าวพลางบังคับให้แท่งเนื้อของเขาขยับไปมาโดยไม่จับต้องมัน ดูดุ๊กดิ๊กน่ารักแต่ก็น่ากลัวในเวลาเดียวกัน
พลอยแสยะยิ้มและกล่าวอย่างท้าทาย “ถ้าหนูทำให้พี่แตกได้ พี่จะต้องทำตามที่หนูบอก กล้าป่าว?”
“เอาสิ...พี่รับคำท้า...”
“คร่าวนี้หนูเอาจริงล่ะนะ...”
“อย่าเก่งแต่ปากก็แล้วกัน...”
จากนั้น การดูดอมและสัมผัสในช่องปากก็ยิ่งเร่าร้อนขึ้นไปอีกขั้น จนกระทั่งเธอทำให้เขาต้องหลั่งน้ำออกมาในที่สุด แต่ว่ามันยังไม่จบเพียงแค่นั้น เพราะนั่นเป็นเพียงแค่ส่วนเล็ก ๆ ในค่ำคืนนี้...
To be continued...