การสวดอภิธรรมศพคืนแรก กำลังจะเริ่มขึ้น พระสงฆ์หลายรูปนั่งเรียงรายกันอยู่ด้านหน้า ส่วนญาติและผู้ที่มาร่วมงานศพต่างก็นั่งพนมมือรอรับพรจากพระสงฆ์
พระสวดอภิธรรมศพเสร็จ ทุกคนก็เริ่มทยอยออกไป ทิ้งไว้แต่ญาติมิตรและคนสนิท
"ลัยทำไมคุณกวินทร์ยังไม่ทานอะไรเลย" ถึงแม้ว่าเขาจะทำกับเธอไม่ดีนัก แต่เมษาก็ยังอดที่จะเป็นห่วงเขาไม่ได้ เพราะด้วยเหตุผลอะไรเธอก็ยังไม่รู้
"ทำไมเขาถึงไม่ทานล่ะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง" ไลยาเดินไปในครัว เพื่อหาอะไรมาให้เขาทาน
"คุณกวินทร์ทานอะไรหน่อยนะคะ" พอไลยาถือโจ๊กมาส่งให้ กวินทร์เงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยดวงตาที่เศร้า
"ผมไม่เป็นไรหรอก"
"จะไม่เป็นไรได้ยังไง คุณยังไม่ได้กินข้าวทั้งวันเลยนะ" ไลยาวางโจ๊กลงตรงหน้าของกวินทร์
ที่จริงเขาหิวมาก แต่ความผิดในใจของเขา มันมากมายจนอยากจะทำโทษตัวเอง ที่ไม่สามารถอยู่กับพ่อตอนที่ท่านจะจากไปได้
เขาใช้เวลากินไม่นานโจ๊กถ้วยนั้นก็หมด
เมษารีบเดินไป
