บทที่ 45

1231 Words

"กินไม่ได้" เทวินมองสิ่งที่สโนไวท์หยิบขึ้นมากำลังจะดื่ม "ชิมนิดเดียวเอง" "วางลง" ทั้งสองพูดกันพอให้ได้ยินเสียงของอีกฝ่าย สโนไวท์รีบวางแก้วที่ยกขึ้นมาเมื่อสักครู่ เพราะมันเป็นแก้วไวน์ แล้วหยิบเอาน้ำเปล่าขึ้นมาดื่ม "เดี๋ยวพี่ตักข้าวผัดให้" เทวินหยิบจานแล้วก็เอื้อมไปตักข้าวผัด และตักอาหารอีก 2-3 อย่าง แล้วพาเธอมานั่งโต๊ะที่ว่างอยู่ "สโนว์ อยู่นี่เองเหรอลูก หนูหิวข้าวเหรอ" "สวัสดีครับคุณน้า" เทวินที่นั่งอยู่ข้างๆ ยกมือไหว้มโนราห์แม่ของสโนไวท์ "จ๊ะ" มโนราห์รับไหว้ก่อนที่จะหันมาหาลูกสาว "คุณแม่มีอะไรคะ" "คุณตามาถึงแล้ว" "คุณตามาแล้วเหรอคะ" กำลังจะตักอาหารใส่ปากอีกพอได้ยินว่าคุณตามาสโนไวท์ก็รีบลุกขึ้นแล้วเดินนำหน้าแม่ไป "คุณตา" พอเห็นตากำลังยืนคุยอยู่กับพวกคุณลุงกับคุณป้าสโนไวท์ก็รีบเข้าไปสวมกอด "ไปอยู่เมืองนอกห้ามดื้อห้ามซนนะเรา" มือที่เหี่ยวย่นตามกาลเวลาเอื้อมขึ้นมาลูบศีรษะหลานสาว

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD