บทที่ 58

1351 Words

เช้าวันต่อมา.. "ปล่อยค่ะพี่วิน" "นอนต่ออีกนิดสิ" "ฉันต้องไปซื้อยามากิน" "ยาอะไร" "ยาอะไรล่ะ!" เมื่อคืนนี้เขาไม่ได้จบแค่ครั้งเดียว เธอก็เลยเพลียมาก ถ้าออกไปตอนนั้นไม่แน่ว่าร้านขายยาจะยังเปิดอยู่ไหมดึกมากแล้วด้วย สโนไวท์ก็เลยรอให้เช้าก่อน เพราะยังมีตัวยาอีกหลายตัว ที่ช่วยยับยั้งการตั้งครรภ์ ถึงแม้ว่าจะมีเพศสัมพันธ์กันผ่านมาหลายชั่วโมง "อีกแค่ปีเดียวพี่ก็จะ 30 แล้ว พี่อยากมีลูก" "แต่ฉันยังไม่พร้อมนี่คะ" "พี่สัญญาถ้ามีลูกด้วยกันแล้ว เรายังอยากทำงานพี่ก็จะหาคนมาดูแลลูกให้" ผู้หญิงที่เก่งแบบเธอคงมีเรื่องเดียวที่เป็นกังวล "พี่ไม่เข้าใจฉันหรอก ปล่อยเลยนะ" กลัวว่าเธอจะงอนเทวินก็เลยยอมปล่อย "นั่นข้าวจะไปไหน" ลงมาถึงข้างล่างก็เห็นข้าวหอมเตรียมตัวจะออกจากบ้าน "เราจะออกไปทำงานแล้ว กว่าจะถึงบริษัทอีก" "ข้าวไม่รอไปพร้อมเราเหรอ" ที่จริงสโนไวท์แค่จะให้เทวินพาออกไปซื้อยา แต่พอลงมาก็เห็นว่าเพ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD