ใบหน้าหล่อคมฝังลงกับเนินหน้าอกของคนที่ถูกเขาจับให้นั่งบนโต๊ะทำงาน
"ถ้าพี่ไม่ปล่อย ฉันจะโกรธจริงๆ แล้วนะ" ถ้าอยู่ที่บ้าน..เธอคงปล่อยเขาทำไปแล้ว แต่นี่ที่ทำงาน แถมประตูห้องไม่ได้ล็อกด้วย
"ขอชื่นใจนิดเดียวเอง" ว่าแล้วริมฝีปากหนาก็ขยับขึ้นมาหยุดอยู่ที่ซอกคอระหง ส่วนจมูกทำหน้าที่สูดดมกลิ่นหอมละมุนจากผิวกายอันขาวผ่อง
"พอได้แล้วค่ะ ฉันจะออกไปช่วยงานข้างนอก"
"ไม่คิดจะช่วยงานพี่เลยเหรอ"
"แล้วพี่จะให้ฉันช่วยงานอะไรล่ะ"
"ช่วยนั่งเป็นกำลังใจ"
"พี่ก็เป็นสะแบบนี้" ก็รู้อยู่หรอกว่าเขาคลั่งไคล้ในตัวเธอ..แต่ก็เกินไป
"ใกล้เที่ยงแล้วไม่ต้องออกไปหรอก เดี๋ยวพี่พาไปทานอะไรอร่อยๆ"
"พอถึงตอนเที่ยงค่อยออกไปหาฉันก็ได้นี่คะ ถอยออกไปเลยนะคนบ้า" สโนไวท์ผลักร่างของเขาออกแล้วเธอก็ลงไปยืน
อึบ แต่จังหวะที่เท้าของเธอแตะพื้น ขาที่ไม่ค่อยมีแรงเกือบล้มลงไป โชคดีที่เทวินรับร่างของเธอไว้ได้ทัน
"เป็นอะไร"
"จะเป็นอะไ
