"จังเม" แฝดน้อยทั้งสี่นั่งรถขาไถเข้ามาหาตังเมที่กำลังช่วยพ่อรดน้ำต้นไม้ที่สวนหน้าบ้าน ดิน น้ำ ลม ส่งเสียงเรียกตังเมเป็นเสียงเดียวกันยกเว้นไฟ
"เมจังทำไย"
"ตังเมค่ะ คุณดิน คุณน้ำ คุณลม เรียงจังเมหมดเลย ทำไมคุณไฟเรียกเมจัง"
"จะเยียกเมจัง ทามาย" ไฟตอบกลับด้วยท่าทางยียวน
"คุณไฟดื้อ เอาแต่ใจด้วย" ตังเมว่า
"เมจังดุ"
"ยังไม่ได้ดุเลยค่ะ แค่ว่า"
"ดุ เมจังดุ"
"ไม่ได้ดุค่ะ" ตังเมเสียงดังขึ้น ไฟก็ยิ่งคิดว่าโดนดุ
"ดุ เมจังดุ ฟ้องยุงจอบฟ่า ยุงจอบ เมจังดุ ดุไฟ" ไฟเถียงปากยู่ ก่อนจะตีหน้าเศร้าใช้ขาไถรถไปฟ้องประกอบพ่อของตังเมที่กำลังพรวนดินต้นไม้อยู่
"โอ๋ๆ คุณไฟไม่ต้องเสียใจนะครับ ลุงดุตังเมให้ ตังเมดุคุณไฟได้ยังไง วันหลังห้ามดุคุณไฟอีกนะ ลุงดุตังเมให้แล้วนะครับ" ประกอบเอ็ดลูกสาว ตังเมหน้างอด้วยความน้อยใจ เพราะตนเองยังไม่ได้ดุไฟเลย ตังเมทิ้งสายยางแล้วเดินไปทันที
"เมจังไหน ไปด้วย" ไฟใช้ขาไถรถรีบตา
