ตอนที่ 145 ดื้อก็รัก

1701 Words

เพลง แคลร์ เคท คริสต์ และตังเม ช่วยกันสร้างสรรค์จิตนาการลงบนกระดาษแผ่นใหญ่ ช่วยกันวาด ช่วยกันระบายสีอย่างขะมักเขม้น ดิน น้ำ ลมก็นั่งเล่นของเล่นเสริมพัฒนาการตามวัย ส่วนไฟก็มานั่งปะเหลาะตังเม อยากไถ่โทษที่ตนเองเป็นต้นเหตุให้ตังเมได้รับบาดเจ็บจนคางแตก "เมจังกิง อ่ะ อ้ำๆ" ไฟป้อนขนมตังเมอย่างเอาอกเอาใจ "ตังเมค่ะ" ตังเมมองหน้าเด็กผู้ชายที่ตัวเล็กกว่าตนเองนิ่งด้วยชอบเรียกชื่อผิดอยู่เรื่อย และเหมือนตั้งใจจะเรียกแบบนี้มากกว่า "เมจัง" "พี่ตังเม" "เยียกเมจัง" "เรียกพี่ตังเมค่ะ" "เมจัง เมจังยักฝ่า อ้ำๆ เมจัง" ไฟยังคงดื้อดึงที่จะเรียกเมจัง ด้วยเหตุผลที่ว่าน่ารักกว่าตังเมหรือจังเม ตื้อป้อนขนมอยู่ร่ำไป "เฮ้อ อยากเรียกอะไรก็เรียกไปเลยค่ะ พี่ไม่เถียงกับคุณไฟแล้ว เดี๋ยวเจ็บตัวอีก" ตังเมถอนหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อนหัวใจ ไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงกับไฟอีกแล้ว เถียงสู้ไปก็ไม่ชนะ ยอมอ้าปากกินขนมแต่โดยดี "เ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD