บทที่ 22 ขอร้อง...

1322 Words

"อุ๊บ! โอ๊ก! อ้วก..." ฉันรู้สึกตัวตื่นเพราะเสียงที่ดังพร้อมกับการดีดตัวจากที่นอนอย่างรวดเร็ว เสียงที่ดังโอ๊กอ๊ากไม่ใช่เสียงของฉันแน่ๆ และเมื่อฉันลืมตาตื่นก็ไม่เห็นน้องคลีนแล้ว ส่วนเสียงนั้นก็ยังคงดังอยู่ในห้องน้ำ "ไม่สบายเหรอ" ฉันเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วลูบหลังให้คนที่นั่งกอดชักโครกอยู่ "เป็นห่วงเหรอ" เขาเงยหน้าขึ้นมาถามฉัน ทำให้สายตาของเราปะทะกัน เค้าโครงหน้าของเขาดูโทรมลงเล็กน้อย หนวดเคราเหมือนเพิ่งจะผ่านการโกนออก "..." ฉันเงียบแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ "โอ๊ก เฮ้อ อุป!" สองขาของฉันต้องก้าวกลับเข้าไปในห้องน้ำแล้วลูบหลังให้เขาอีกครั้ง "ไปหาหมอไหมคะ" ฉันเอ่ยถามเพราะท่าทางของเขายังไม่ดีขึ้นสักนิด "ไม่ๆ เป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว แต่มันเป็นแค่ช่วงเช้าเดี๋ยวสายๆก็หาย" เขาเงยหน้าขึ้นมาตอบฉัน สภาพเขาดูไม่ได้สักนิด "เดินไหวไหมคะ" ฉันถามไถ่เพราะหน้าเขาดูซีดๆ "ไม่ไหวอะ พยุงหน่อยสิ" เขาทำท่าอ่อนเ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD