"แม่รินขา" น้องคลีนส่งเสียงเรียกเมื่อเห็นฉันเดินลงบันได เธอฉีกยิ้มกว้างและเนื้อตัวค่อนข้างจะมอมแมม ถ้าให้เดาคงไปวุ่นวายกับสวนมะลิมาแน่ๆ เพราะรายนี้ชอบเหลือเกินกลิ่นของดอกมะลิ
"ทำไมเลอะแบบนี้คะ" ฉันเอ่ยถามเมื่อเดินลงมาจนสุดขั้นบันได
"น้องไปเก็บมะลิมาให้ย่าขาไงคะ แต่ว่าเพลินไปหน่อยน้องก็เลยเลอะนิดนึง" น้องคลีนยิ้มตาหยีพร้อมกับเอาคุณหญิงรวีมากล่าวอ้าง
"แล้วหนูออกมาจากห้องตอนไหนคะ ทำไมไม่ปลุกแม่รินด้วย" ฉันนึกได้จึงเอ่ยถาม
"ออกมาตอนตื่นค่ะ พ่อวินบอกเลขไว้ตั้งแต่ในห้องย่าขา แล้วน้องก็เห็นพ่อวินกอดแม่ริน น้องไม่กล้าปลุกหรอกค่ะ" น้องคลีนเดินเข้ามากวักมือให้ฉันย่อตัวเอียงหูแล้วฟังเธอกระซิบในท้ายประโยค
แต่ที่บอกว่าพ่อวินขาบอกเลขไว้นี่คืออะไร
"คุณหนูไปอาบน้ำกันค่ะ" หนึ่งในแม่บ้านเดินเข้ามาเรียกน้องคลีน
"คุณหญิงทานซุปไก่หรือว่าอาหารเช้ารึยังคะ" ฉันเอ่ยถามแม่บ้านเพราะเห็นว่าเวลาสายมากแล้ว ฉันจึ
