บทที่ 33 เลือกแล้ว (จบ)

หลายเดือนต่อมา... "ปวดนมไหมหนู" เสียงของเสี่ยกวินเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย "ก็ตึงๆค่ะ" ฉันบอกไปตามความจริงก็ตอนนี้นมฉันคัดเต้ามาก และก็กำลังปั๊มเก็บใส่ถุงเก็บนมไว้เพราะลูกของฉันที่ดื่มกินไม่ทัน "พี่สงสารหนูจัง ตอนใกล้คลอดเท้าหนูก็บวมเดินเหินลำบาก นอนนั่งก็ลำบาก พอตอนคลอดพี่ก็ใจจะขาดตามหนู ตอนนี้หนูยังอดหลับอดนอนเลี้ยงลูกอีก พี่ขอโทษนะที่เคยทำร้ายจิตใจหนู พี่ขอโทษที่เคยล้อเล่นกับความรู้สึกของหนู พี่สัญญาจากนี้พี่จะดูแลหนูกับลูกให้ดีที่สุด" เสี่ยกวินพูดเสียงเศร้าเคล้าด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ฉันจึงยื่นมือไปลูบที่ศรีษะของเขา ท้าวความก่อนว่าฉันคลอดลูกได้ประมาณเดือนกว่าๆแล้ว ช่วงเวลาตั้งท้อง เสี่ยกวินก็คอยดูแลฉันเป็นอย่างดี ทั้งที่ตัวเองมีอาการแพ้ท้องแทนฉัน ซึ่งเสี่ยกวินแพ้ท้องกระทั่งฉันอายุครรภ์ฉันได้7เดือนกว่า คือแพ้ท้องแทนฉันจนฉันเกือบคลอด ช่วงเวลานั้นเขาประคบประหงมฉันเป็นอย่างดี ตามอก