"ดีขึ้นไหมครับนาย เดี๋ยวผมให้คนของเราไปเอามะยมขึ้นมาให้ดีไหมครับ" เสียงของไอ้เอกลูกน้องคนสนิทของผมเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใยพร้อมกับมือที่ลูบหลังผมไปมาในขณะที่ผมนั่งกอดชักโครกอยู่
ใครจะคิดว่าคนอายุเกือบ 40 เช่นผมจะต้องมาแพ้ท้องแทนเมีย โดยที่เมียไม่สนใจใยดีผมสักนิด
เธอรู้ว่าผมแพ้ท้องแทนเธอ แต่เธอกลับเรียกลูกน้องของผมขึ้นมาดูแลแทน
เป็นอะไรที่น่าน้อยใจ แต่ผมก็พูดอะไรไม่ได้ เพราะที่ผมทำกับเธอมันมากมายเกินกว่าจะเรียกร้องให้เธอมาสนใจ
"พยุงกูไปนั่งที่โซฟาหน่อย เอายาดมยาหอมมาให้กูด้วยแล้วก็อย่าลืมมะยม" ผมบอกลูกน้อง จากนั้นลูกน้องก็พยุงผมออกมาจากห้องน้ำด้วยอาการโซซัดโซเซ
ส่วนน้ำรินเธอนั่งดูทีวีไม่ได้หันมามองผมเลย...
"รินอยากกินผัดไทยกุ้งสด" ในขณะที่ผมกำลังอ่อนเพลียจากอาการแพ้ท้องแทนเธอ เธอก็พูดลอยๆออกมา ซึ่งสายตาของเธอกำลังมองทีวีที่กำลังฉายรายการทำอาหารอยู่
และอาหารที่รายการทีวีกำลังฉายอ
