“ต้องการเจอฉันวันนี้ในฐานะอะไรคะ”
“แม่ครูบีได้บอกไหมว่าฉันเป็นอะไรกับเธอ”
“บอกค่ะ แต่ฉันไม่สนใจเพราะท่านคงไม่อยากให้ใครรู้เรื่องฉัน ท่านถึงไม่บอกคนอื่นว่าฉันเป็นอะไรกับท่าน และเท่าที่ฉันได้ยินมาจากคนที่รู้จักกับท่าน เขาบอกว่าท่านไม่ได้ต้องการให้ฉันเกิดมา”
“ใช่ ฉันยอมรับ ก็ใครอยากจะมีลูกกับผู้หญิงทำงานอย่างว่า ติยาต้องการจับฉันถึงปล่อยท้อง พอฉันบอกให้เอาเด็กออกติยาก็ไม่ยอมทั้งที่ฉันฟาดเงินให้ไปเป็นแสน ติยารับปากและรับเงินแต่ก็ไม่ทำ ฉันสืบจนเจอว่าติยาเอาเธอไปฝากบ้านเด็กกำพร้า ตอนแรกว่าจะจัดการเธอซะ แต่พอได้เห็นเด็กตัวน้อยนั่งยิ้มบนชิงช้าก็น่ารักดี ฉันก็เลยคอยบริจาคเงินให้บ้านเด็กกำพร้าทั้งที่จะรู้ว่าถ้าเธอเติบโตมาอาจจะเป็นปัญหาสำหรับฉัน แบบนี้เธอควรขอบใจฉันนะ เธอถึงได้มานั่งอยู่ตรงหน้าฉัน เธอสวยเหมือนติยา ติยาสวยมากเสียดายที่เกิดมาในสลัม นามสกุลไม่ดัง ครอบครัวยากจนปากกัดตีนถีบจนเหนื่อยแต
