“น้องลินคะ ทำไมเงียบ คิดอะไรอยู่บอกผมหน่อยสิ”
“…”
“ผมรู้ว่าผมผิด แต่มันเรื่องเก่าสิบกว่าปีแล้วนะคะ ก็ตอนนั้นผมวัยรุ่นไง อยากได้อะไรก็หาวิธีให้ได้มา ผมถามน้องลินดี ๆ แล้วน้องลินไม่รับ ผมก็ต้องหาวิธีให้ได้น้องลินมาครองให้ได้สิ”
“…”
“ผมรู้ตัวดีว่าผมเป็นคนไม่ดี แต่คนไม่ดีก็มีหัวใจนะคะ นี่ไงหัวใจผมเป็นของน้องลิน ให้โอกาสผมกลับตัวกลับใจนะ รับรองว่าผมจะทำให้ดีที่สุด”
“หึ มันก็เรื่องเก่าจริง ๆ ค่ะ มาถึงขนาดนี้แล้ว ลินก็ไม่ได้เป็นคนดีเลิศจนเสี่ยต้องมาร้องขอความรักนะคะ ชีวิตเรามันก็แค่เท่านี้ มีกิเลสตัณหา ลองผิดบ้างถูกบ้าง ส่วนหนึ่งที่ลินให้อภัยคุณติยาเพราะลินคิดได้ไงคะว่าลินก็ไม่ได้ต่างอะไรจากเขานัก จะคิดว่าตัวเองอยู่สูงกว่าเขาไปเพื่ออะไร ลินว่าสุดท้ายของชีวิตก็คงเป็นโลงศพนะ ใครบ้างหนีจากตรงนั้นได้ ต่อให้มีเงินแค่ไหนก็ซื้อชีวิตอมตะไม่ได้ ฉะนั้นช่วงที่ยังมีชีวิตก็ใช้ให้มีความสุข เรื่องไหนปลงได้
