เวลาผ่านไปสองวันเต็มๆ ที่เดซี่กลับจากโรงพยาบาลมาอยู่ที่บ้าน หล่อนเฝ้ามองเฟเบียนที่มักจะหมกตัวอยู่ภายในห้องนอนด้วยความห่วงใย ก่อนจะหลบไปในที่ลับสายตาคนเพื่อโทรหาใครคนหนึ่งที่หล่อนรู้ดีว่าจะสามารถยุติเรื่องราวคลั่งแค้นนี้ลงได้
แต่เดฟโรซ์ จอห์นไม่ยอมแม้แต่จะรับสายหล่อน เขาปิดเครื่องหนีหล่อน และมันก็ทำให้หนทางของหล่อนมืดมนจนหาทางออกไม่พบ หล่อนร้องไห้ด้วยความปวดใจ อยากจะเดินทางไปพบเดฟโรซ์นักแต่ด้วยปัจจัยหลายๆ อย่างที่ไม่เอื้ออำนวยเลย
เฟเบียนยืนมองร่างกระสับกระส่ายของมารดาผ่านหน้าต่างภายในห้องนอนของตัวเองด้วยสายตาเย็นเยียบ เดซี่กำลังมีความลับกับเขา และแน่นอนว่ามารดากำลังปิดบังความจริงบางอย่างเอาไว้ภายในอก ซึ่งตอนนี้หล่อนคงกำลังหาทางแก้ไขปัญหาอยู่อย่างเอาเป็นเอาตาย
ชายหนุ่มถอนใจออกมายาวเหยียด ขณะเดินกลับไปทิ้งตัวลงบนเตียงกว้างใหญ่ ความกว้างของมันทำให้เขารู้สึกอ้างว้างขึ้นมาจนจับใจ ร่างนุ่มนิ่
