หนึ่งปีต่อมา…
จังหวัดอุดรธานี
“ตื่นเต้นว่ะ”
“ตื่นเต้นอะไรของพี่”
“ที่จะเจอยายมึงไง กูเคยมากับพวกไอ้แฝดด้วยนะ แล้วก็ก่อวีรกรรมเอาไว้ ยายมึงอย่างเหม็นหน้ากู” เรื่องนี้ฉันพอจะจำได้อยู่ ตอนนั้นพี่ตั้มพี่ตามเล่าให้ฉันฟังมั้ง
“แต่นี่มันหลายปีแล้วพี่ จะตื่นเต้นอะไร ป่านนี้ยายลืมหมดแล้ว” ลืมที่ไหนกันล่ะ ยายของฉันความจำดีจะตายไป
“ถ้าไม่ให้กูคบมึงต่อ กูจะทำยังไงดีวะ กูแม่งรักมึงฉิบหาย” ยื่นมือมากุมมือฉัน มืออีกข้างก็จับพวงมาลัยรถ
“ยายไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก ก็ตอนนั้นใครบอกให้พี่แรดล่ะ”
“ถ้ารู้ว่ากูจะรักมึงขนาดนี้นะ กูไม่ทำเรื่องแบบนั้นให้ยายมึงเห็นหรอก ไม่น่าพลาดเลยกู”
“ไม่เครียดสิจ๊ะพี่จ๋า มันคงไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นหรอกมั้ง เราคบกันปีกว่าแล้วนะ แล้วพี่ก็เป็นคนดีขึ้นมาตั้งเยอะ” ฉันจับมือของไอ้พี่ขึ้นมาหอม
ก็หนึ่งปีที่ผ่านมา ไอ้พี่เคลิ้มพยายามเปลี่ยนนิสัยของตัวเอง เขาเปลี่ยนไปในทางที่ดี มีเร
