“มันตายแล้วครับลูกพี่” ชายคนที่นั่งเบาะหลังกับแก้มเอ่ยขึ้น
“ทำให้ดีๆที่เหลือกูจัดการเอง” ลูกน้องยกร่างไร้วิญญาณของแก้มมาซบที่อกแกร่งของตัวเอง ทำราวกับว่าเขาและเธอเป็นคู่รักกัน คนขับรถขับเข้าไปจอดที่ด่านตรวจ ก่อนจะลดกระจกทั้งสองข้างลง
“สวัสดีครับจะไปไหนกันครับ“ ตำรวจที่ยืนอยู่ด้านนอกทักทายอย่างมีมารยาท
”กำลังจะกลับบ้านครับ“ ตำรวจมองๆเข้ามาในรถก่อนจะพยักหน้าให้เมื่อไม่เห็นความผิดปกติอะไร คนขับรถรีบขับรถออกจากด่านไป จนมาถึงริมถนนที่มีเพียงแสงไฟสลัวและจุดนั้นมันก็ไม่มีกล้องวงจรปิดเลย
”เฮ้ย! เอามันลงไปโยนทิ้ง“ คนที่นั่งข้างคนขับหันไปบอกลูกน้องที่นั่งอยู่ด้านหลัง คนขับรถไม่รอช้าตบไฟเลี้ยงเข้าข้างทาง ชายฉกรรจ์ทั้งสองคนเปิดประตูรถและลากร่างไร้วิญญาณของแก้มโยนลงในพงหญ้าข้างทางทำราวกับว่าเธอไม่ใช่คน ร่างบางนอนคว่ำหน้าอยู่ในพงหญ้ารก
แก้มเด็กสาวจากต่างจังหวัดมานะบากบั่นเข้ามาหางานทำในกรุงเทพเพื
