“เธอไม่ได้รัก... ลูกชายของฉันแล้วเหรอ ไม่ได้รักเควินแล้วเหรอ วรันธารา”
“ฉันไม่เคยหยุดรักเควินได้... แม้แต่วินาทีเดียว”
“งั้นก็กลับไปกับฉันสิ ไปวอชิงตัน ฉันจองตั๋วเครื่องให้เธอแล้ว เราจะกลับไปด้วยกัน เควินจะต้องดีใจ...”
“ฉันทำไม่ได้หรอกค่ะ”
วรันธารายืนยันคำเดิมทั้งน้ำตา
“ในเมื่อมันจบลงแล้ว ก็อย่ารื้อฟื้นมันอีกเลย ให้ฉัน... อยู่ในโลกแห่งความจริงเถอะค่ะ”
“ฉันขอร้องวรันธารา”
“ขอโทษนะคะ ฉันคง... ทำตามความต้องการของคุณไม่ได้อีกแล้ว ขอตัวค่ะ”
“เดี๋ยวก่อนสิวรันธารา”
วรันธาราชะงักเท้า ค่อยๆ หมุนกลับมา ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันที่แคลอรีน่าคุกเข่าลงกับพื้น
“คุณทำอะไรน่ะ คุณแคลอรีน่า?!”
หญิงสาวตกใจเป็นที่สุดรีบดึงร่างของหญิงสูงวัยกว่าให้ลุกขึ้น แต่ แคลอรีน่าไม่ยอม
“ได้โปรดลุกขึ้นเถอะค่ะ มันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะทำแบบนี้หรอก ลุกขึ้นนะคะ”
“ฉันจะคุกเข่าอยู่อย่างนี้จนกว่าเธอจะยอมกลับไปหาเ
