ประเทศญี่ปุ่น...
1 ชั่วโมงต่อมา... ระบบรักษาความปลอดภัยทั้งหมดของคฤหาสน์ตระกูลมิยาโมโตะถูกตัดด้วยฝีมือไทม์ ความมืดมิดเข้าปกคลุมชั่วขณะก่อนที่ไฟสำรองจะทำงาน ทว่าเวลานั้นเพียงพอให้เควินและออสตินลอบเข้ามาถึงโซนปีกขวาของคฤหาสน์ได้สำเร็จ
ปัง!
ประตูห้องนอนถูกถีบเปิดออกอย่างแรง เควินพุ่งพรวดเข้ามาในห้องพร้อมกระบอกปืนในมือ นัยน์ตาคมกริบกวาดมองฝ่าความสลัวจนกระทั่งปะทะเข้ากับฮานะยืนอยู่ข้างเตียงด้วยความตกใจ
“ฮานะ!” ทายาทมาเฟียรีบเก็บปืนถลาเข้าไปดึงร่างภรรยาและลูกชายเข้ามากอดไว้แน่น ชายหนุ่มซุกหน้าลงกับลาดไหล่เนียนสูบดมกลิ่นหอมที่คุ้นเคยเพื่อยืนยันว่าเขาไม่ได้ฝันไป ฝ่ามือหนาลูบคลำไปตามแขนและใบหน้าหวานอย่างร้อนรน “มันทำอะไรหนูรึเปล่า!”
ฮานะส่ายหน้าไปมาในอ้อมกอดเขา “ไม่ค่ะ พี่ริวอิจิไม่ได้ทำอะไรหนูเลย”
“ดีแล้ว... ไป กลับบ้านเรากัน พี่จะพาหนูกับลูกไปจากที่นี่” เควินจับมือบางแน่น เตรียมอุ้มลูกชายตั
