“...ถ้าหนูไม่ยอมล่ะ?”
ฮานะรวบรวมความกล้าเฮือกสุดท้ายเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาที่เคยหวาดกลัวแปรเปลี่ยนเป็นความดื้อรั้นที่ไม่ยอมจำนนง่ายๆ
“หนูไม่ต้องการเงินจากพี่ ไม่ต้องการเป็นนกในกรงทองของใคร! เอาคืนไป!”
เธอปาบัตรเครดิตใบหรูใส่หน้าอกกว้างเต็มแรง บัตรแข็งกระเด้งตกลงสู่พื้นปูนส่งเสียงดังกริ๊กบาดหู
ฮานะหมุนตัวเตรียมจะผลักประตูหนีออกไป เธอจะไม่ยอมตกเป็นเบี้ยล่างเขาอีกแล้ว!
“หึ...”
เสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังขึ้นเบาๆ แต่มันกลับทำให้ขาเรียวที่กำลังก้าวเดินต้องชะงักกึก
“เธอมีสิทธิ์ต่อรองฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ฮานะ?”
เควินเอ่ยถามเสียงเรียบ ไม่มีความโกรธเกรี้ยว มีเพียงความเยือกเย็นที่น่าขนลุก
เขาค่อยๆ ก้มลงเก็บบัตรเครดิตขึ้นมาจากพื้นอย่างใจเย็น ปัดฝุ่นมันออกเบาๆ แล้วเดินเข้ามายืนซ้อนหลังเธอ
“ไหนพี่บอกว่าห้ามให้ใครรู้ไง...” เธอหันกลับมาตะคอกใส่ทั้งน้ำตา
“ไหนบอกว่าเราไม่รู้จักกัน! แล้วทำไมต้องทำแบบน
