หลงไคเล่อ & หลงไคหลุน

เวลาต่อมา... ห้องพักฟื้นบรรยากาศอบอวลไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของครอบครัวตระกูลหลงที่มารวมตัวกันต้อนรับสมาชิกใหม่ เควินที่นั่งอยู่ข้างเตียงประคองมือภรรยายิ้มดีใจที่มีวันนี้ ก่อนหันไปหาผู้เป็นพ่อที่ยืนอมยิ้มมองหลานแฝดอยู่ไม่ไกล “ป๊าครับ... เรื่องชื่อของเจ้าแฝด ผมอยากให้ป๊าเป็นคนตั้งให้หลานเพื่อเป็นสิริมงคลหน่อยสิครับ” เควินเอ่ยขออย่างให้เกียรติ เทียนอี้พยักหน้ารับด้วยความยินดี ทว่าก่อนที่ผู้เป็นปู่จะได้เอ่ยปากพูดอะไร เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กๆ ที่ยืนเกาะขอบรถเข็นเด็กอ่อนก็ดังแทรกขึ้นมาเรียกความสนใจเสียก่อน “พี่ชาร์ลคะ น้องตัวแดงจังเยยค่ะ เหมือนมะเขือเทศเลย!” ไคลีย์ชี้มือป้อมๆ ไปที่ทารกแฝดที่นอนหลับตาพริ้มอยู่เคียงข้างกัน “ไม่ใช่มะเขือเทศสิไคลีย์ คุณแม่บอกว่าเด็กเพิ่งคลอดตัวจะแดงๆ เหมือนลูกชิ้นปิ้งต่างหาก” เคธี่เถียงเจื้อยแจ้วทำเอาผู้ใหญ่ในห้องถึงกับกลั้นขำ “เดี๋ยวนะเคธี่แม่เคยพูดอย่า